— 701 — 



ook te weinig blad. Om de planten goed te doen groeien 

 zoodat zij goed bebladerd zijn en mild kunnen bloeien, is 

 eene luchtige standplaats in het volle zonlicht wenschlijk 

 en noodzakelijk, men mag ze niet te dicht bij elkaar plan- 

 ten, iedere plant verlangt ruimte om zich behoorlijk te 

 kunnen ontwikkelen. 



De naam Galphimia is een anagram van Malpighia, de 

 plant behoort tot de familie der Malpighiaceeën. 



Een paar heestertjes die nog tot dezelfde familie behoo- 

 ren zijn: Malpighia coccifera Linn. en M. glabra Linn. 

 De eerste is hier het meest bekend en men vindt haar 

 wel in enkele tuinen als sierheester aangeplant. Op eene 

 onderneming in de nabijheid van Medan — Deli — zag ik 

 er een zeer mooie haag van. 



Het plantje wordt niet hoog, zelden hooger dan één 

 Meter, met talrijke kleine sierlijk gevormde rose bloemp- 

 jes, de blaadjes zijn rondachtig, voorzien van talrijke 

 stekeltjes, ze hebben een zeer glanzende, donkergroene 

 kleur. Daar de blaadjes dicht bij elkaar staan en lang 

 aan de plant blijven, is het heestertje opeen luchtige rui- 

 me standplaats van af den bodem bebladerd. Het is daar- 

 om bijzonder geschikt voor een korte, dichte haag, maar 

 alleen in de volle zon, in de schaduw wordt de haag van 

 beneden spoedig kaal. Een strenge afscheiding krijgt 

 men niet met een haag van Malpighia coccifera, wel een 

 sierlijke en door de talrijke kleine stekels aan de bladeren, 

 zal menig dier, indien de haag dicht gesnoeid is, zich laten 

 weerhouden er doorheen te dringen. 



Malpighia glabra Linn. is evenals de vorige uit Midden- 

 Amerika ingevoerd, zij is daar bekend als Cerisier des 

 Antilles, of als Barbados cherry. Het is jammer dat de 

 plant hier minder goed groeit, meestal ziet zij er hier wat 

 schraal en armoedig uit, want hoewel de vruchtjes minder 

 smakelijk zijn als onze Hollandsche kersen, wordt zij toch 

 om die vruchten overal in de Antillen en ook elders in 

 tropisch Amerika geteeld. W. 



