— 720 — 



Een korte beschrijving van de cassaveniyt laar ik hier volgen. 

 Het lichaam, gemeten van het voorste uiteinde van den kop tot 

 aan den anus, die op den top van een kort kegelvormig uitsteeksel 

 ligt, bedraagt 0,5 m.M.; de breedte 0,31 m.M. : de lengte van den 

 kop 0,03 m M\ De kleur van het lichaam is donker karmijnrood: 

 de vier paren pooten en de monddeelen zijn wit. De betrekkelijk 

 zeldzaam voorkomende mannetjes zijn wat kleiner dan de wijfjes en 

 bezitten een minder puntig toeloopend lichaam. De pooten, aan 

 weerszijden van het lichaam vier, zijn uit zes geleidelijk smaller 

 wordende geledingen samengesteld: op elk lid zijn eenige stevige 

 haren ingeplant ; ook op het lichaam en op de monddeelen komen 

 zulke haren voor Het laatste lid van eiken poot eindigt in een 

 klauwtje; de basis daarvan draagt vier lange, stijve haren, die aan 

 kun uiteinde verbreed zijn. De monddeelen bestaan uit twee paren 

 kaken. Yan de bovenkaken zijn de basale leden met elkander 

 vergroeid tot een dikke plaat : het tweede lid is in een steekborstel 

 veranderd: beide steekborstels worden door eerstgenoemde plaat 

 bedekt. Yan de onderkaken zijn de kauwplaten met elkaar ver- 

 groeid tot een kegelvormigen zuigsnuit: beschouwt men de mond- 

 deelen van den onderkant, dan kan men aan hun uiteinde de 

 spieetvormige mondopening waarnemen. Achter de mondopening 

 ligt een zakvormig orgaan, dat bij het zuigen als pomp dienst 

 doet. de zg. pharyngeaalpomp : in den achterwand van deze is 

 aan weerszijden een chitinebalkje ingehecht, dat zich naar de 

 basis van het eerste paar pooten voortzet. De zuigsnuit draagt 

 aan weerszijden een taster: laatstgenoemd orgaan bestaat uit vier 

 geledingen, waarop evenals bij de pooten het geval is, eenige ste- 

 vige haren ingehecht zijn. Het derde lid draagt verder nog een 

 klauwtje, dat beweeglijk is en met het laatste, stomp-kegelvormi- 

 ge lid een schaar vormt. In rust sluiten de beide tasters juist om 

 den rand van den zuigsnuit heen. 



Het aanboren der bladeren geschiedt door middel van de reeds 

 hierboven vermelde steekborstels, de vervormde tweede geledingen 

 van de kaaksprieten. Deze zijn met hun verbreede achtereinde aan 

 de hen bedekkende basale plaats vastgehecht: zij loopen eerst naar 

 achteren, buigen zich dan weer naar voren om, komen vervolgens 

 onder den voorsten rand van de basale plaat uit in een fijne scheede, 

 die een voortzetting van laatstgenoemde vormt, en komen dan ver- 

 der te liggen in een smalle gleuf in den bovenwand van den zuigsnuit, 



