SIS AL-HENNEP. 



In het „Queensland Agricultural Journal" van November 

 1907 geeft de Heer C. Rositzky eenige mededeelingen ten bes- 

 te, aangaande hetgeen hij persoonlijk betrekkelijk de cultuur 

 van Sisal-hennep in Duitsch O. Afrika zag en vernam, die 

 voor Java-planters van dit gewas wellicht niet van belang 

 ontbloot zijn, en daarom in hoofdzaak hieronder volgen: 



De Sisal-agave groeit het best op droge, sterk kalk- 

 houdende gronden. Het struikgewas en het onkruid worden 

 neergeslagen en verbrand, en de planten op afstanden van 

 9 bij 9 voet g a plant . De velden worden gedurende de 

 eerste twee jaren schoongehouden, daarna zijn de planten 

 genoeg ontwikkeld om het onkruid te onderdrukken. 



Als de planten drie jaar oud zijn begint men te oogsten. 

 De bladeren worden gesneden, de velden schoon gemaakt, 

 en nieuwe planten tusschen de oude rijen in geplant, ten- 

 einde de onderneming gaande te houden. De planter re- 

 kent op drie oogsten van een aanplant; daarna gaat de 

 plant bloeien en sterft. 



Elke plant geeft ongeveer 40 bladeren per jaar. Men snijdt 

 alleen de bladeren, die een hoek van meer dan 45 graden 

 met de vertikaal maken. De ontvezeling geschiedt machi- 

 naal. Men plaatst de machine zooveel mogelijk midden 

 in den aanplant, teneinde het transport der bladeren zoo 

 gering mogelijk te maken. 



De schrapmachine, die schrijver het best beviel, bestond 

 uit eenige gewone raspadors, op een gemeenschappelijke 

 as bevestigd. Een raspador bestaat uit een groot wiel, 

 ongeveer 3 voet in middellijn en 12 tot 18 duim breed, 

 waarop de schrap-messen bevestigd zijn, en een soort aan- 



