— 112 — 



gew. schutblaren en kolfstelen p. b 2250 K.G. 



aantal kolven p. b 18005 



gewicht per naakte kolf 0.32 K.G. 



Wij vinden dus in de gemiddelde waarden van enkele kenmerken 

 der beide rassen het oorspronkelijk verschil der beide uitgangskolven 

 terug. Het is onze overtuiging, dat de erfelijke aanlagen, welke 

 aan deze beide typische kolven I en II ten grondslag liggen op 

 te vatten zijn als zulke, die tot het kweeken van geheel constante 

 verscheidenheden aanleiding kunnen geven. Wij mogen ons dan 

 de variëteit Golden king niet voorstellen als een zuiver ras, waar- 

 binnen een teeltkeuze ons alleen maar in staat stelt verbeteringen 

 van tijdelijken aard aan te brengen, maar moeten integendeel aan- 

 nemen, dat de variabiliteit hier ook de mogelijkheid opent rassen 

 te kweeken, die een blijvende verbetering beteekenen. 



Voor een juiste appreciatie der gegevens is het noodig te ver- 

 melden, dat de proef niet geheel zuiver vergelijkend genomen kon 

 worden. De beide rassen moesten toch, ter voorkoming van 

 onderlinge beïnvloeding van pollen, op aanzienlijken afstand van 

 elkaar uitgezaaid worden. De omstandigheden waaronder het dik- 

 kolvige ras I was opgegroeid schenen ons iets minder gunstig toe. 



Onder de gegeven omstandigheden bleek ras II een hoogere 

 praktijkwaarde te bezitten. De stengels van het dunkolvige ras 

 waren hooger dan die van het dikkolvige, welk verschil men 

 grootendeels in het verschil in stroogewicht uitgedrukt vindt. 



Bijzondere aandacht vestigen wij op de ongunstige verhouding 

 tusscheu korrels en kernen bij ras I. Berekenen wij door middel 

 van deze verhoudingsgetallen het korrelgewicht per kolf, dan vinden 

 wij voor ras I en II resp. 0.237 en 0.255 K.G. ; m. a. w. hoewel 

 het absoluut gewicht per kolf bij ras I grooter is blijkt toch het 

 korrelgewicht per kolf, en hier komt het in de praktijk op aan, 

 lager te zijn, dan bij de lange, dunne kolven. 



Onze in de „ Korte Berichten enz." no. 44 binnen de variëteit 

 (in landbouwkundigen zin) vastgestelde, en met de door Früwirth 

 gevonden betrekkingen overeenstemmende, correlaties, vinden in 

 de bovenstaande gegevens hun bevestiging. Toenmaals wezen wij 

 er op, dat aan een teeltkeuze volgens kolflengte de voorkeur te 

 geven was boven een selectie op het aantal rijen, daar dit laatste 

 kenmerk in correlatie staat met andere uit een praktisch oogpunt 

 minder gunstige kenmerken. In bevestiging hiervan vinden wij 



