— 118 — 



een selectie uitsluitend volgens korrelgewicht. Men moet de teelt- 

 keuze richten naar het gedrag der afzonderlijke planten. Zooals 

 wij echter hierboven hebben gezien, mag deze keuze zich niet be- 

 perken tot een beoordeeling der planten op zich zelf, maar moet 

 hier vooral ook met het gedrag dezer planten in hun gescheiden 

 gehouden nakomelingschappen rekening worden gehouden. Wij 

 hebben hier dan het veredelings-principe hetwelk door Vilmorin 

 als volgt werd aangegeven; „La puissance de transmission des carac- 

 tères étant le point essentiel a déterminer, en concoit combien il 

 était nécessaire de récolter séparément les graines de chaqne plante". 



De veredeling van maissoorten door middel van het gescheiden 

 uitzaaien van uitgezochte kolven en door onderlinge vergelijking 

 der dusdanig gekweekte rassen, schijnt in Hopkins een der eerste 

 aanhangers gevonden te hebben. Het gelukte Hopkins op deze 

 wijze de variëteit te splitsen in eiwitrijke en ei witarme, in vetrijke 

 en vetarme rassen. 



Onze hierboven besproken proeven bevestigen de deugde'ijkheid van 

 het ViLMORiNsche beginsel. Hoewel de proeven op te kleine schaal 

 genomen werden, bleek toch duidelijk de mogelijkheid, volgens de 

 YiLMORiNsche kweekwijze rassen te kweeken, die onderling verschillen 

 opleveren, welke voor de praktijk niet slechts een tijdelijk, maar bij 

 geschikte voorzorgsmaatregelen een blijvende verbetering kunnen 

 beteekenen. 



Het beste wordt de veredeling als volgt toegepast. 



De eerste keus verricht men uit het te velde staand gewas. 

 Men kieze dan een zoo groot mogelijk aantal planten uit en houdt 

 de kolven dier planten zorgvuldig gescheiden. De korrels dezer 

 planten worden gescheiden uitgezaaid. De zoodanig afzonderlijk 

 gehouden generaties der uitgangsplanten worden gedurende de 

 gansche groeiperiode onderworpen aan een onderzoek, aangaande 

 de voor de praktijk waardevolle eigenschappen, terwijl bij de oogst 

 nauwkeurige bepalingen worden uitgevoerd omtrent korrelopbrengst, 

 stroogewicht, vroeg- of laatrijpheid, het percentage kale stengels 

 (barren stalks) enz. Gedurende de groeiperiode moge vooral ouk 

 gelet worden op het aantal planten, dat een hier zoo veelvuldig 

 optredende chlorotische verkleuring der blaren vertoont. Deze 

 planten brengen het namelijk zelden of nooit tot vruchtzetting, 

 maar sterven voor dien tijd af. Over den aard van dit verschijn- 

 sel is nog niets bekend. 



