— 122 — 



voornamelijk wordt gedreven, afkomstig zijn geweest, zoo mag het 

 mislukken dier soorten geen wonder baren. De planten die het dextrine- 

 kenmerk droegen waren niet bestand tegen ons tropisch klimaat. Een 

 overbrenging van dit kenmerk op meer geschikte tijpen zou naar alle 

 waarschijnlijkheid met succes bekroond zijn geworden. Zooals be- 

 kend is gedraagt bij bastaardeering de zetmeelmais zich tegenover 

 de suikermais, gelijk (zetmeel) rijst zich tegenover ketan (dextrinen- 

 rijst) gedraagt. Wij hebben hier te doen met overeenkomstige ver- 

 schijnselen. Het onvermogen om de verdere omzetting in zetmeel 

 te bewerkstelligen wijst de suikermais en de kleefrijst een plaats 

 aan tusschen de retrogessieve variëteiten. 



VIII. 



Teneinde een nader inzicht te verkrijgen aangaande de bast- 

 aardvariabiliteit bij mais, werden verschillende kruisingsproeven 

 aangezet, waarover in het volgende kortelijk wordt bericht. 



Kruisingsproef A. 



Vulgaris-tijpe gekruist met Dentiformis-tijpe en omgekeerd. 



Als vertegenwoordigers dier beide groepen dienden o. m. de 

 witte Menado-parelmais en de gele paardetand Yellow Hogan. 

 Bij deze kruising is het duidelijk, dat de gele korrels, die op de 

 witte parelkolven verschijnen (xeniën) de bastaardkorrels moeten 

 voorstellen. Door de hier plaats hebbende dubbele bevruchting 

 ontstaat naast het bastaardembryo steeds een bastaardendosperm, 

 hetwelk in het onderhavige geval de gele kleur van het endosperm 

 van de vaderplant [gele paardetand] aanneemt. Behoudens de 

 gele kleur onderscheid n zich deze bastaardkorrels in geen enkel 

 ander opzicht van de op eenzelfde kolf zittende zuivere witte 

 korrels der Menado-parelmais. Met de minste directe invloed van 

 het meer melige kiemwit van den paardetand is in de bastaard- 

 korrel merkbaar. In dit opzicht behouden de gele korrels geheel 

 het karakter van de moederplant. 



Dat de oorzaak der phijsische geaardheid slechts in het endosperm 

 zou zijn te zoeken, [evenals dit bij het saccharata-principe het 

 geval is] wordt hierdoor onaannemelijk. Ook het feit, dat op 

 éénzelfde kolf de grootere korrels een meliger endosperm bezitten 

 dan de kleinere, spreekt voor een nauw verband tusschen vorm 

 van den vruchtwand en de physische aard van het endosperm 



