— 124 — 



de witte paardetandkolven de bastaardkorrels aan. Deze kruising 

 gaf geheel overeenkomstige uitkomsten met de bovenbeschreven 

 reciproke verbinding. 



Bij al deze proeven had de bestuiving zoo zuiver mogelijk plaats 

 gehad. Voor F 1 werden slechts bastaardkorrels afkomstig van een 

 «nkele kolf gebezigd, en slechts tusschen de hieruit voortgekomen 

 planten onderlinge bestuiving toegelaten. Voor de F. 2 generatie 

 werden de kolven der planten afzonderlijk uitgezaaid. 



Kruisingsproef B. 



Hoog ras gekruist met laag ras en omgekeerd. 



Hiertoe werd de witte menado-parelmais- (zeer hoog) gekruist 

 met de gele Java-parelmais (vrij laag). De bastaardplanten ver- 

 toonden zooveel in F. 1 als in F, 2 een geheel intermédiair karak- 

 ter. De omgekeerde verbinding leverde hetzelfde resultaat. Van 

 een grootere variabiliteit in de F. 2 generatie was bij beide krui- 

 singen niets te bespeuren. 



Hoewel een zuivere beoordeeling van het, in het algemeen, zeer 

 variabele hoogte-kenmerk zeer moeilijk is, zoo meenen wij toch^ 

 met Lock hier een zuiver homöogone verbinding voor ons te hebben, 



Kruisingsproef C. 

 Langkolvig-ras met kortkolvig ras en omgekeerd. Hiertoe dienden 

 dezelfde kruisingen als onder B. vermeld. 



Het schijnt dat de kolflengte zich bij de bastaardeering juist zoo 

 gedraagt als de stengelhoogte. Bij de vorming der geslachtscellen 

 in de F. 1 generatie schijnt dus, evenals bij B. geen splitsing der 

 beide hier beproefde beginselen plaats te hebben. 



Ten slotte mogen nog enkele kruisingsproeven tusschen de kleur- 

 antagonisten van de maiskorrel worden vermeld. 

 A. Endospermverkleuringen. 



1. geel endosperm X ongekleurd endosperm en omgekeerd. 



De gele kleur wordt door chromatophtoren in de cellen van het 

 endosperm in de aleuronlaag te voorschijn geroepen. De krui- 

 singsproeven hieromtrent werden genomen zoowel tusschen ver- 

 schillende soorten, als met geel en wit gekweekte rassen binnen 

 de variëteit (in landbouwkundigen zin). De F. 1 generatie werd 

 voorts op tweeërlei wijze bestoven : 



Ten eerste werden de planten dezer generatie aan onderlinge be- 

 stuiving blootgesteld. De kolven dezer generatie zouden in het normale 



