— 125 — 



geval hier 75 pCt. gele korrels tegen 25 pCt witte moeten dragen ; 



Ten tweede werden de F. 1 planten bestoven met het stuifmeel 

 van planten die kolven droegen met het recessieve kenmerk In 

 pit geval moeten de F. 1 planten kolven dragen met 50 pCt. gele 

 tegen 50 pCt. witte korrels. 



Als resultaat dezer proeven kan kortelijk gezegd worden, dat 

 in alle gevallen de mendelsche verhoudingsgetallen bijna geheel 

 werden teruggevonden. Zoowel bij de kruisingen binnen de varië- 

 teit als tusschen verschillende soorten (paardetani en parel) was 

 het verloop zeer normaal. 



De gele korrels der gemengde kolven in de F. 1 generatie ver- 

 toonen verschillende gradaties in kleursterkte, zoodat het niet al- 

 tijd even gemakkelijk is een zuivere scheiding tusschen gekleurd 

 en ongekleurd te bewerkstelligen. De controle-proef waarbij, aan 

 den eenen kant alle als ongekleurd beschouwde korrels planten 

 moesten opleveren met geheel witte kolven en aan den anderen kant 

 de gele korrels of geheel gele ot gemengde kolven moesten voort- 

 brengen, wees echter steeds uit, dat de scheiding juist geschieden kan. 



2 blauw (paarsch of violet endosperm X ongekleurd endosperm 

 en omgekeerd. 



Deze kleur heeft baar zetel in de cellen van de aleuronlaag en 

 komt aldaar in opgelosten toestand voor. 



De proeven hieromtrent genomen bepalen zich tot de parelmais. 

 De F. 1 planten werden ten deele bestoven met pollen van planten, 

 die het recessieve kenmerk vertoonden, ten deele aan onderlinge 

 bestuiving blootgesteld. Zooals bekend wijken hier de getal ver- 

 houdingen af van den mendelschen regel. De door ons onderzochte 

 kolven van F. 1 planten vertoonden een aanmerkelijk geringer aantal 

 blauwe korrels dan naar berekening voorhanden moesten zijn. Wan- 

 neer men nu de witte korrels uitzaait dan blijkt, dat een gedeelte hiervan 

 gemengde kolven oplevert en dus als bastaardkorrels opgevat moeten 

 worden, alhoewel het actieve beginsel (de blauwe kleur in de aleuron- 

 laag) hier niet tot uiting is gekomen. Lock vond dat wanneer men 

 deze ongekleurde bastaardkorrels bij de blauwe korrels rekent, alsdan 

 de splitsingswetten op de kolven der F. 1 planten normaal gevolgd 

 worden. Dit werd door onze proeven bevestigd. Het percentage 

 bastaardkorrels hetwelk de witte kleur behouden, kan voor de ver- 

 schillende kolven zeer uiteenloopen, hetwelk een samengestelde 

 aard van het verschijnsel vermoeden deed. Dat het blauwe prin- 



