— 126 — 



cipe, zooals dat zich bij onze parelsoorten voordeed, zeer waar- 

 schijnlijk niet van enkelvoudigen aard is, moge uit het volgende 

 nader blijken. 



De bonte maïskolven vertoonden blauwe (paarsche of violette) 

 korrels, die veelal door allerlei kleurovergangen met de ongekleurde 

 verbonden waren. Bij sommige kolven was dit echter niet het 

 geval, maar bleek er tusschen de gekleurde en ongekleurde korrels 

 geen overbrugging aanwezig. Bij dergelijke kolven was het op- 

 vallend, dat de klenr donkerder, blauwer was dan bij de kolven 

 waar alle kleurovergangen wel voorkwamen. Bij deze laatsten 

 was de kleur over het algemeen meer violet. Het leek van belang 

 na te gaan, in hoeverre deze kleursverschillen constantie vertoon- 

 den. Hiertoe werd uitgaande van de blauwere korrels der blauwere 

 (bonte) kolven een zuiver blauw ras gekweekt, terwijl hetzelfde 

 werd uitgevoerd voor de dragers van de meer violette kleur. De 

 beide zoodanig verkregen rassen hebben nu werkelijk het verschil 

 in kleur behouden. Zij zullen nog eenige generaties zuiver voort- 

 gekweekt moeten worden, om te onderzoeken of dit onderscheid 

 zich gestand houdt. 



Van deze beide blauwe verscheidenheden moge nog het vol- 

 gende worden gezegd. 



Het lichter gekleurde ras ondervindt bij bestuiving met een 

 witkolvig ras een merkbare invloed van het recessieve kenmerk; 

 de kleur der bastaardkorrels (blauw X wit) kan zelfs in het uiterste 

 geval de witte kleur van den recessieven vader naderen. Van 

 dezen directen invloed der bastaardeering op de korrels merkt men 

 daarentegen niets bij het blauwere, donkerder gekleurde ras. Hier 

 blijft dus het actieve kenmerk zuiver domineeren. 



Wij schijnen hier dus werkelijk met tweeërlei kleurbeginsels te 

 doen te hebben. 



Ook de resultaten van Lock wijzen op een samengesteld ver- 

 schijnsel, doch schijnt hem het lichtere kleurkenmerk niet als zoo- 

 danig bekend te zijn. 



Door zuivere scheiding der samenstellende faktoren en hunne 

 afzonderlijke bestudeering, is het verschijnsel tot nadere oplossing 

 te brengen. 



B. Verkleuring van den vruchtwand. 



De hier bedoelde roode of bruinroode kleur van den vruchtwand 

 werd gekruist met de ongekleurde antagonist. De proef werd uit- 



