DE TOEKOMST DER COCACULTÜUR OP JAVA. 

 A. W. K. de Jong. 



In mijn voordracht over „Coca" gehouden ter gelegen- 

 heid van het koffiecongres te Soerabaja op 13 Dec. van 

 het vorige jaar, deelde ik over de toekomst van de Co- 

 cacultuur op Java het volgende mede. 



„De landen die cocablad exporteeren zijn Peru, Bolivia 

 en enkele provincies van Brazilië, terwijl de cocacultuur 

 ook op Ceylon, in Britsch Indië en op Java ingang gevon- 

 den heeft. De cultuur op Ceylon en in Britsch Indië is 

 echter van zeer weinig beteekenis, daar men zich van 

 een andere soort Erythroxylon n.1. E. novagranatense be- 

 dient, die ongeveer maar de helft bezit van hetgeen de 

 Java-coca, E. coca aan alkaloïden bevat. 



„In de eerst genoemde landen, waar de cultuur op zeer 

 uitgebreide schaal plaats heeft, wordt slechts een klein 

 deel van het verkregen blad uitgevoerd, terwijl het groot- 

 ste gedeelte door de bevolking zelf wordt gebruikt. Men 

 heeft daar toch de gewoonte het cocablad met kalk of 

 asch te kauwen, zooals de inlanders hier van sirih ge- 

 bruik maken. Behalve dat het een genotmiddel is, dient 

 het ook om grooter weerstandsvermogen te geven tot het 

 overwinnen van vermoeienissen en vooral het gevoel van 

 honger en dorst te onderdrukken. 



„Bij matig gebruik heeft iemand per dag 30 tot 50 gram 

 droog blad noodig. Daar er ongeveer 8 millioen menschen 

 dagelijks deze bezigheid verrichten, is het wel duidelijk, 

 dat een groote hoeveelheid blad voor eigen consumptie 

 wordt aangewend. 



