— 145 — 



rijp, als ze nog groen zijn te plukken en dan eenigen tijd 

 in kalk te bewaren ; men doet zulks omdat onrijpe vruchten 

 zeer wrang zijn en door het in kalk bewaren gaat die 

 smaak weg, ze zijn dan alles behalve lekker, en zien er 

 ook niet fraai uit. Men mag de vruchteu niet plukken 

 vóór zij de roode kleur hebben, ze zijn dan nog te hard 

 om gegeten te worden, men moet ze daarna nog eenigen 

 tijd bewaren tot ze zacht zijn, dan heeft men de mooiste 

 en ook de lekkerste vruchten, die men zich denken kan. 



Onder de andere tot hetzelfde geslacht behoorende boo- 

 men mag nog genoemd worden Diospyros Ebenum Retz., 

 die het fraaie zwarte ebbenhout levert en volgens Miquel 

 in de Molukken voorkomt. 



Een op Java zeldzaam groeiende boom is D. pseudo-ebenum 

 K. et V. 



In Bijdrage No. 1 van de „Boomsoorten van Java" van 

 Kookders en Valeton, vind ik er het volgende over aan- 

 geteekend. 



„Door ons slechts één boom gevonden op 400 M. zee- 

 hoogte in gemengd bosch, op een bergrug (Bosch Tjibènda) 

 „bij Sangrawa in district Djampang koeion (afd. Soekaboe- 

 „mi der Res. Preanger). Buiten Java onbekend. Het 

 „kernhout van den door ons gekapten boom had slechts 

 „10 cm. middellijn (de boom was 60 cm. dik), was git- 

 zwart en zeer gelijkend op echt ebbenhout uit de Moluk- 

 „ken. Het overige hout van den boom was vuil roodachtig 

 „wit en zonder zwarte vlekken, terwijl het zwarte kernhout 

 „op vele punten door het lichtgekleurde hout als ingevreten 

 „was. Volgens inlanders de eenige echte op Java voor- 

 tkomende ebbenhoutsoort (kajoe-areng). Door ons op Java 

 „geen betere soort gevonden. Het kernhout is voor wa- 

 „pengevesten zeer gezocht, dit zal wel de reden zijn, dat 

 „deze zeldzame boom op Java bijna geheel is uitgeroeid. 

 „Het ebbenhout is o. i. te inferieur van kwaliteit om voor 

 „de cultuur aanbevolen te worden." W. 



