— 164 — 



het proces van de zeepbereiding bekenden reeds in 1 854 d. i. slechts 

 26 jaar na het begin van de organische synthese, gelukte het 

 Berthelot ze uit glycerine en vetzuren kunstmatig op te bouwen. 



Veel langer heeft het geduurd, voordat hetzelfde voor de kool- 

 hydraten gelukte, ofschoon de meesten een meer een voudige samen- 

 stelling als de vetten bezitten; want eerst in 1890 werden de 

 belangrijkste leden van deze groep, dniivensuiker en d armede 

 overeenkomende verbindingen, kunstmatig bereid en niet alleeu zijn 

 de samengestelde afgeleiden van deze stoffen, zooals zetmeel en 

 cellulose, nog niet synthetisch opgebouwd, maar ook de structuur van 

 deze verbindingen is tot nu toe onbekend. Ofschoon het te wenschen 

 ware, dat hierin spoedig verbetering kwam, zoo is toch de biolo_ie 

 met hetgeen tot nu toe bekend is, reeds in staat het lot van de kool- 

 hydraten in het dieren- en plantenlichaam met succes te bestudeeren. 



Slechter is het met de derdo en grootste klasse gesteld, de proteïnen, 

 waarvan de voornaamste de meer bekende naam „Eiwitstoffen" dra- 

 gen. Zij onderscheiden zich van de vetten en koolhydraten door het 

 bezit van stikstof en behooren met hun talrijke afgeleiden tot de 

 samengesteldste chemische verbindingen, die de natuur vormt 



Terwijl in het plantenrijk de koo hydraten wat hoeveelheid be reft 

 op den voorgrond treden, bestaat het dierenlichaam, voor zoover de 

 organische stof in aanmerking komt, voor het grootste gede Ite uit 

 proteïnen, en slechts bij overvoede individuen en rassen wordt hun hoe- 

 veelheid ongeveer gelijk aan die van het vet. Tengevolge van het 

 veelvuldig voorkomen in het dierenrijk werden de proteïnen even 

 vroeg als de koolhydraten en de vetten bekend, en eenige waren reeds 

 in tamelijk zuiveren toestand lang voor de geboorte van de orga- 

 nische chemie afgezonderd. 



Uit den ouden naam Eiwitstoffen of Albuminen, welke eerst in 

 den laatsten tijd meer en meer door het woord „Proteïnen" ver- 

 drongen wordt, kan men het besluit trekken, dat van al deze stoffen, 

 het wit van het vogelei het meest de aandacht van de menschen 

 getrokken heeft, wellicht, omdat het zoo gemakkelijk is af te 

 zonderen en zoo veel in de keuken en de techniek gebruikt wordt. 



Zijn eigenschap, in de hitte te stremmen en, niettegenstaande zijn 

 groot watergehalte toch een tamelijk vaste massa te vormen, is 

 typeerend voor een groot aantal proteïuen, en ook vele andere chemi- 

 sche veranderingen die voor de geheele groep gelden, zijn het eerst 

 bij het eiwit gevonden. 



