— 179 — 



Hieraan dient te worden toegevoegd, dat de zoo zeer in het oog 

 Tallende regelmaat slechts opgaat bij het onderzoek van normaal 

 ontwikkelde pluimen. Waar deze schade hadden geleden door 

 vogels of insecten werden afwijkende getallen gevonden. 



Thans moge nog een zeer kort overzicht gegeven worden van 

 hetgeen bij andere graangewassen op het gebied van de verdeeling 

 van het korrelgewicht in de bloeiwijzen bekend is. 



Bij de aren-dragende graangewassen (tarwe, gerst, rogge) is ge- 

 bleken dat het gewicht der korrels van de basis af spoedig toe- 

 neemt, om van de zone der allerzwaaste korrels naar den top toe 

 gelijkmatig af te nemen. 



Het middelste derde part van de aar bevat het hoogste gemid- 

 deld gewicht per korrel en tevens is in dit middelste derde part 

 meestal de zetel der allerzwaarste korrels der aar te zoeken ; welke 

 zetel zich gewoonlijk nog onder het midden van de aar bevindt, 

 met uitzondering van de rogge, waar de zwaarste korrels ook wel 

 in het bovenste derde part worden aangetroffen. 



Bij tarwe en gerst is doorgaans het onderste derde part zwaarder, 

 dan het bovenste. Bij rogge echter dragen deze onderste en bo- 

 venste derde parten korrels met ongeveer gelijk gemiddeld gewicht. 



Met de pluim van de haver is het anders gesteld. K. Ruemker 

 achtte op grond van zijn onderzoekingen (Journal für Landwirth- 

 schalt Heft 2 blz. 309-323) de zware korrels gelijkmatig over de pluim 

 verdeeld. Zijn uitkomsten zijn echter afdoende bestreden geworden 

 door Karüp en Fruwirth die beiden tot het resultaat kwamen, dat 

 het korrelgewicht meer of minder regelmatig van onder naar boven 

 toeneemt. 



Ons onderzoek samenvattend hebben wij betreffende de verdeeling 

 van het korrelgewicht in de rijstpluim het volgend beeld verkregen. 



Het gemiddeld gewicht per korrel neemt in de rijstpluim toe 

 van onder naar boven. Echter met alleen in de richting van de hoofdas 

 is de toename van het korrelgewicht waar te nemen, ook aan de 

 zijassen der le orde valt een zekere regelmaat in de verdeeling 

 van het korrelgewicht te consrateeren. Aan deze (zijassen der le 

 orde) toch dragen die zijassen der 2e orde, welke verder van het 

 vrije uiteinde zijn verwijderd, gemiddeld lichtere korrels, terwijl de 

 zwaarste korrels voorkomen nabij het vrije uiteinde. 



