— 187 — 



waaronder de larve van het zeer kleine motje Phyllocnistis minutella 

 zich al vretende heeft bewogen. De levenswijze van dit insect is 

 door van Deventer beschreven in het „Tijdschrift voor Entomolo- 

 gie", DeH 46, pag. 87, PI. 10,fïg 44 a, b en c. Daaraan moge 

 het volgende worden ontleend, dat volkomen overeenkomt met de 

 waarnemingen, die ik zelf bij verschillende kweekproeven verrichtte. 



„Ei. Lengte 0.28 m.m.; breedte 0.20 m.m. Ovaal van vorm, 

 sterk afgeplat; de boven-zijde is een weinig gewelfd, ongeteekend, 

 glad en sterk glimmend, zoodat niettegenstaande de geringe afme- 

 tingen en het ongekleurd zijn der eieren, deze na eenige oefening 

 met het bloote oog gemakkelijk op de bladeren te vinden zijn. Zij 

 worden afzonderlijk, uitsluitend op de jonge, nog weeke bladeren 

 gelegd en wel aan den boven- en onderkant beide. Gewoonlijk liggen 

 zij in een plaatselijk dieper gedeelte van het blad, bij voorkeur aan 

 de onderzijde naast een nerf en aan de bovenzijde, waar de nerf 

 zich als een ondiepe gleuf vertoont, in deze gleuf. Zoodra het jonge 

 rupsje uitkomt, boort het zich onder de opperhuid van het blad en 

 begint daar zijn gang of mijn. Het is ongekleurd met vrij breeden kop. 



Rups. Lengte 3,5 — 4 m.m. De kop is eenigszins liervorning, zeer 

 plat. Het lichaam is plat, tusschen de geledingen sterk ingesnoerd 

 en heeft aan eiken kant van ieder segment een deuk. Evenals de 

 kop is het bruingeel gekleurd, terwijl de inhoud der ingewanden 

 groen doorschemert. De huid is sterk glimmend, de pooten zijn 

 geheel afwezig. Het laatste lid van het lichaam loopt spits toe en 

 draagt aan de bovenbuitenzijde twee tepelvormige uitsteeksels. 



De mijn eindigt bijna steeds aan den bladrand, die aldaar over 

 een afstand van 5—6 m.m. omgekruld wordt. Maakt de rups het 

 spinsel niet in den bladrand, dan geschiedt dit ergens midden in 

 het blad, dat dan op die plaats gleufvormig bijeengehaald wordt. 

 Het spinsel is oranjekleurig tot vuurrood, lang ovaal." 



Zooals reeds werd opgemerkt, doet dit insect veel kwaad aan 

 jonge plantjes; oudere kunnen er beter tegen, maar lijden toch ook 

 dikwijls eronder. In de kweekerij der Vereeniging tot bevordering 

 der Ooftteelt had men door de rupsjes een zoo groot percentage 

 verlies van jonge plantjes, dat besloten werd, het kweeken zooveel 

 mogelijk onder neteldoek te doen plaats hebben. Dit kan op zeer 

 eenvoudige en weinig kostbare wijze plaats hebben, men moet alleen 

 zorg drageD, dat het neteldoek tegen regenslag is beveiligd, zonder 

 dat er aan de plantjes teveel licht wordt ontnomen. Het resultaat 



