— 205 - 



sterkte zeer heeft geleden, terwijl chemisch een in alle 

 opzichten geschikte vezel verkregen wordt. 



Om de vezel dus gedurende het rooten bij de bereiding 

 volgens deze twee methoden niet te veel te verzwakken, 

 is het noodzakelijk het proces steeds te controleeren, en 

 ze zoo spoedig mogelijk aan de inwerking van de enzijmen 

 of van de chemicaliën te onttrekken. 



De verschillende bereidingsmethoden. 



Tot goed begrip van de verschillende methoden, dienende 

 om de vezels te bereiden, is het noodzakelijk eene korte 

 beschrijving te geven van de verschillende groepen, waarin 

 men de vezels verdeelen kan. 



De in den handel voorkomende vezels zijn zoowel van 

 plantaardigen, als van mineralen (asbest) en van dierlijken 

 (wol) oorsprong. Naar het voorkomen in de plant zijn de 

 plantaardige vezels weder te verdeelen in: 



a. Vezels, die uit plantenharen bestaan. Hiertoe behoo- 

 ren katoen, kapok, enz. 



b. Vezels, die uit deelen van vaatbundels van mono- 

 cotyle planten bestaan. Hiertoe behooren manilahennep, 

 sisalhennep, Mauritiushnanep, ananasyezel, de vezels van 

 de verschillende Sanseviera's enz. 



c. Vezels, die uit deelen van vaatbundels van dicotyle 

 planten bestaan. Hiertoe behooren: vlas, jute, hennep, 

 rameh, sunnhennep, enz. Verder zijn nog vezels bekend, die 

 uit den geheelen vaatbundel bestaan, als bijv. de cocos- 

 vezel, en ook nog vezelstoffen, die uit vaatbundelgroepen 

 bestaan, als bijv. de vezel van Tillandsia. 



De vezels komen als aan beide einden gesloten buizen 

 van verschillende diameter en wanddikte en van witte kleur 

 in de planten voor. De sterkte der vezel varieert voor de 

 verschillende planten vrij sterk. De vezels behoorende tot 

 groep a. zijn na eene eenvoudige reiniging direct geschikt, om 

 in de textielfabrieken verwerkt te worden. De vezels, behoo- 

 rende tot de andere hierboven genoemde groepen, moeten 



