— 208 — 



op de bast als op de bladeren. De voorwaarden, waar- 

 onder het rooten plaats heeft, moeten nu zoo gekozen 

 worden, dat van het reusachtig aantal bacteriën die in het 

 rootwater aanwezig, zich practisch alleen de rootingsbac- 

 terie kan vermeerderen. Op verschillende wijzen kunnen 

 wij invloed op die flora uitoefenen: door meer of mindere 

 luchttoetreding, door de reactie van het rootwater te ver- 

 anderen, door het rootwater van tijd tot tijd te verver- 

 schen, waardoor de door de inwerking der enzymen ont- 

 stane oplosbare verbindingen verwijderd worden, door de 

 temperatuur te verhoogen of te verlagen, enz. Door nu 

 eenige van deze factoren te combineeren, blijkt het prac- 

 tisch meestal mogelijk, dat in hoofdzaak de rootingsbacte- 

 rie zich vermeerdert en de andere bacteriën verdrongen 

 worden. Wordt de rooting te lang voortgezet, dan worden 

 ook de pectinen, die de elementairvezels vereenigen, opgelost 

 en de vezel dus verzwakt. In dit geval spreekt men van 

 overrooten. Wordt daarentegen de rooting niet lang genoeg 

 voortgezet, zoodat de vezels, nog gedeeltelijk tot vezelbun- 

 dels vereenigd zijn, dan spreekt men van onderrooten. 



Eenige der in mijn laboratorium door rooten bereide 

 vezels werden ter beoordeeling naar Europa gezonden. De 

 beoordeelingen waren over het algemeen gunstig te noemen. 

 Zoo werd bijv. over sisalhennep uit Amsterdam het volgende 

 oordeel ontvangen:. 



„Bijzonder fraaie kwaliteit, egaal blank van kleur, en 

 zeer zuiver, terwijl de sterkte ook niet geleden heef." 



Alleen van sisalhennep is tot nu toe de opbrengst aan 

 vezel met deze bereidingsmethode bepaald. Deze bedrog 

 4,05 pCt. (Uit 15,75 K.G. blad werd verkregen 0,64 K.G. 

 luchtdroge vezel). Bereid volgens de mechanische methode 

 bedraagt de opbrengst ± 3,75 pCt. 



In eene volgende publicatie zal ik op de details van 

 dergelijke rootprocessen nader terugkomen. 



Buitenzorg, Maart 1908. 



E. de Kruijff. 



