— 222 — 



van den verkoop van luxe vruchten bij kleine hoeveelheid^ 

 zooals dat nu nog geschiedt, maar wel van het verwerven 

 van de grootst mogelijke populariteit door de tropische vruch- 

 ten" 1). 



Volgens een onlangs verschenen werk door P. Vobeguin 

 {Essai sur la Flore de la Guinee francaise) werd eerst in 

 1898 de invoer en acclimatisatie van vreemde vruchtboo- 

 men aangegrepen in een daartoe bestemden proeftuin. De 

 collectie is nu ongeveer volledig en de boomen beginnen 

 te dragen. De reeds verkregen zaden werden gratis onder 

 de kolonisten verspreid. Het meest legde men zich toe 

 op ananas en pisang. 



Yan de laatste vruchten zijn er in Fr. N. Guinea veel 

 variëteiten, die in twee groepen te verdeelen zijn : die met 

 hoogen stam en die met lagen. De eerste zijn al lang 

 geleden ingevoerd en worden door de inboorlingen rondom 

 hunne dorpen geplant, maar er wordt geen zorg aan besteed. 

 Méér aan te raden is de cultuur van den dwergpisang, die 

 minder van storm te lijden heeft. De vruchten zijn wel 

 kleiner, maar het vleesch is fijner en geuriger, terwijl de 

 trossen grooter en regelmatig zijn. 



Deze dwergpisangs (Musa sinensis, Sagot), en die van de- 

 Kanarische eilanden worden dus met alle macht vermeer- 

 derd. De eerste plant werd in 1898 geplant en gaf het 

 volgend jaar vruchten en een aanzienlijk aantal uitloopers. 

 In 1900 kon al een model-pisangtuin aangelegd worden van 

 deze variëteit, welke var. de Camayenne genoemd wordt. 

 Zoodoende ontstond in het volgende jaar gelegenheid groote 

 hoeveelheden uitloopers te verspreiden en om het daarop, 

 volgende jaar een even grooten tuin erbij aan te leggen. Nu 

 zijn de kolonisten dus al eenige jaren in staat groote aanplan- 

 tingen te maken, bestemd voor den uitvoer naarFrankrijk. 



Musa sinensis is vlugger en brengt meer op dan die van 

 de Kanarische eilanden. Bij goede verzorging, wanneer de 

 planten op 3 M. onderlingen afstand staan, of 1000 per 



1) L'agriculture pratique des Pays Chauds, 6 jrg. p. 284. 



