— 274 — 



af van de markt, waarheen de ananas verzonden moet 

 worden: de Amerikanen bijv. vragen ananas aan, gecon- 

 serveerd in sap „juice". 



De gevulde blikken moeten nu gesteriliseerd en gekookt 

 worden. 



Dat steriliseeren kan op twee wijzen geschieden, en wel 

 onder gewonen of onder verhoogden druk. Bij de eerste 

 methode stijgt de temperatuur niet boven de 100°, terwijl 

 het laatste plaats heeft bij een belangrijk hoogere tempe- 

 ratuur. De eerste methode wordt te Singapore toegepast, 

 cle laatste algemeen in Amerika. 



Voor het steriliseeren van dergelijke zure vloeistoffen 

 is reeds een lage temperatuur voldoende : tegen de beide 

 factoren zuur en verhoogde temperatuur zijn schimmels, 

 gisten en bacteriën al bijzonder weinig bestand. Een half 

 uur verhitten op 65° C. is daarom reeds voldoende, om een 

 blik te steriliseeren. 



Bestond het bereiden der ananasconserven dus alleen 

 in het steriel maken der bussen, dan kon dat vrij een- 

 voudig en snel geschieden ; evenwel handelt het zich hier 

 tevens, om het gaar koken der vruchten. Deze bewerking 

 neemt heel wat meer tijd in beslag, en duurt te Singapore, 

 afhangende van de grootte der blikken, van 15—55 minuten. 

 Om dien tijd te verkorten, steriliseeren de Amerikanen 

 onder verhoogden druk. 



Zooals ik hier boven reeds opmerkte, reageert de ananas 

 zuur. Dit zuurgehalte is te wijten aan vrij oxaalzuur en 

 oxaalzure zouten, die in de ananas voorkomen. Het zuur 

 gaat r.atuurlijk in het sap over, en dit zure sap nu tast op den 

 duur het blik aan, en lost eerst de beschuttende tinlaag, 

 en daarna het ijzer zelf op. Natuurlijk is hiervan het 

 gevolg, dat de tins gaan lekken, en de inhoud bederft, 

 maar voordat het oplossingsproces zoover voortgeschreden 

 is, zijn reeds belangrijke hoeveelheden van het gezondheids- 

 schadelijke tin in oplossing gegaan. Bij het steeds scherper 

 wordende staatstoezicht op de voedings- en genotmiddelen 



