— 280 — 



plekken waar djoewar of klampis-boomen hebben gestaan, 

 nog lang onvruchtbaar. 



Het vermenigvuldigen van bamboe geschiedt op ver- 

 schillende wijzen; in den regenmoesson, zegt de Sturler 

 worden goed rijpe bamboestengels in den stronk uitge- 

 kapt, vervolgens op 1 a l 1 / 2 M. afgesneden en daarna op 

 x / 2 M. in den grond gegraven of gedreven, zorgende 

 dat zij onbewegelijk blijven staan, want beweging zou 

 evenals bij alle stekken nadeelig werken op de bewor- 

 teling. Wil men met meer zekerheid te werk gaan, 

 dan neemt men een bamboestengel met een stuk van 

 den wortelstronk er aan, deze wijze van planten wordt 

 hier op West-Java nagenoeg zonder uitzondering gevolgd. 

 Wil men spoedig een krachtige plant hebben, dan doet 

 men beter om van een bamboestoel een stuk af te graven 

 bestaande uit eenige stengels met hunne wortels. Hieruit 

 ontspruiten nadat zij nieuwe wortels gevormd hebben, 

 spoedig meer stengels, en men heeft binnen korten tijd 

 een flinke stoel. 



Een andere wijze van vermenigvuldiging is een geheele 

 goed uitgegroeide, maar niet te oude stengel tot op den 

 voet af te kappen, tusschen de geledingen maakt men 

 gaten die vol water worden gegoten ; nu legt men de 

 bamboe in een ondiepe gleuf en bedekt hem bijna 

 geheel met grond. Aan de knoopen ontwikkelen zich dan 

 takken, die bewortelen en er afgenomen kunnen worden. 

 Eindelijk geeft de Sturler nog een methode op: een nog 

 groene bamboestengel wordt tusschen de oogen in de volle 

 lengte gespleten en met de holle zijden vlak en goed 

 sluitend op den grond gelegd en met een paar pennen daarin 

 bevestigd, slechts in den vollen westmoeson, zou deze 

 plantwijze gelukken. 



Volgens denzelfden schrijver treft men in het Kawi- en 

 Ardjoeno- gebergte geheele bosschen van bamboe bëtong. 



Een zeer zeldzaam voorkomend verschijnsel is de bloei 

 der bamboe; in sommige streken in Britsen Indië komt 



