— 285 — 



kan men er van maken wat men wil, zonder vrees voor 

 boeboek. 



Een andere veel geplante bamboe in Japan is Mosochiku, 

 deze is niet zoo hard en korter van geledingen, maar zeer 

 dik; de bladeren zijn kort, dun en smal, de jonge sprui- 

 ten, die in den beginne met een soort dons bedekt zijn, 

 worden later lichtgroen en na eenige jaren geel. In de 

 omstreken van Tokio wordt zij voornamelijk om de sprui- 

 ten geteeld, en daar er naar dit voedingsmiddel hoe 

 langer hoe meer navraag komt, vindt men thans in de 

 nabijheid van laatstgenoemde plaats uitgebreide aanplan- 

 tingen van Mosochiku. 



De jonge spruiten van eenige bamboesoorten worden 

 hier ook wel gegeten; onder den naam van rebong zijn zij 

 op de passers te krijgen. Menschen die Japan bezochten 

 stellen de Japansche rebong ver boven de onze en het 

 kan moeielijk anders, als men ziet hoeveel zorg zij aan 

 de teelt besteden. 



Om goede, smakelijke spruiten te krijgen, moet er een 

 buitengewoon krachtigen groei plaats hebben, deze verkrijgt 

 men in de eerste plaats door zwaar te bemesten met 

 allerlei afval van planten en dieren. Verder is de behan- 

 deling geheel verschillend, of men bamboe plant met het 

 doel de spruiten te oogsten of deze laat doorgroeien, om 

 later de uitgegroeide stengels te gebruiken. 



Zoo moet de grond in een bamboebosch voor de teelt 

 der jonge spruiten (reboeng) zeer los zijn ; terwijl het loopen 

 van menschen en vee erin niet toegelaten mag worden. 



De grond in het bosch mag nooit droog worden, men 

 moet den bodem bedekken met afgevallen loof en, indien 

 zulks niet voldoende is er nog stroo of dergelijk materiaal 

 bijvoegen, zoo mogelijk brengt men er nu en dan hoopjes 

 mest in, die dan ter rechter tijd uitgestrooid worden. 



Het uitgraven der spruiten geschiedt bij voorkeur vóór 

 zij zich aan de oppervlakte van den grond vertoonen, zij 

 zijn dan malscher en lekkerder van smaak. Van alle 



