III 



OOGSTEN EN VERPAKKEN. 



Wanneer wij in dit hoofdstuk het belangrijkste zullen 

 behandelen, dat in verband staat met de verzending van 

 vruchten, dan moeten we noodzakelijk met iets beginnen, 

 dat oppervlakkig gezien, niets ermee heeft uit te staan, 

 nl. de keuze van de grondsoort, waarop men de voor 

 vervoer bestemde vruchten zal telen. 



Een kweeker, die zich toelegt op de verzending van 

 vruchten naar min of meer veraf gelegen plaatsen, moet 

 wel degelijk beramen voor hij zich vestigt, op welken 

 grond hij dat doen zal, een overweging, die van minder 

 belang is, wanneer hij voor zijn product in de naaste om- 

 geving een afzetmarkt vindt. Het komt er voor hem op 

 aan, dat hij de duurzaamste vruchten aflevert. 



Eenige cijfers, ontleend aan een proef op de Hawaiï 

 eilanden genomen met de verzending van ananassen naar 

 het vasteland van Amerika, wijzen duidelijk op het verschil 

 in duurnaamheid van vruchten afkomstig van de hooge, 

 roode gronden van die eilanden, vergeleken met die van 

 de lage, zwartgekleurde gronden. De proef stond onder het 

 nauwkeurig toezicht van het Landbouwproefstation van 

 Honolulu. De vruchten werden den 29en Juli gesneden, 

 denzelfden dag nog verpakt en naar Honolulu gestuurd. 

 Hier werden zij gedeeltelijk in formaldehyde gas ontsmet 

 en den 31en Juli werden alle kisten aan boord geplaatst 

 (zonder koelkamer). De boot vertrok den eersten Augustus 

 en kwam den 7en te San Francisco aan. Onmiddellijk 

 daarop werden de kisten met den trein naar Portland 

 (Oregon) verzonden, en daar deze spoorlijn door de Sacra- 

 mento vallei loopt en het weer juist buitengewoon warm 



