— 291 — 



Gevallen vruchten, rijp of niet rijp, zijn beslist ongeschikt 

 om te worden verzonden, daar zij, zelfs al is dit niet da- 

 delijk na het vallen zichtbaar, zeker gekneusd zijn en 

 binnen kort slechte plekken vertoonen. 



„Vruchten moeten zoo zorgvuldig als eieren behandeld 

 worden" zeggen de Engelschen en „ een stoot die een 

 eierschaal zon breken, zal een vrucht zeker bederven.'' 



Het plukken en de verdere behandeling van het fruit 

 vereischen dus groote oplettendheid. De schil van een 

 vrucht of het dunne vlies, dat het vleesch omgeeft, is haar 

 taaiste en het meest ondoordringbare deel en bestemd om 

 het inwendige te beschermen. Is deze atsluiting verbro- 

 ken, dan is het vleesch onmiddellijk blootgesteld aan 

 schimmelsporen en bacteriën, en levert dezen een uiterst 

 geschikten bodem voor ontwikkeling. 



Rijpe vruchten laten gewoonlijk gemakkelijk los van 

 den steel. Daar er echter eenige, soms aanzienlijke tijd 

 verloopt, tusschen het plukken en het oogenblik van con- 

 sumptie, mag men met het plukken niet altijd wachten 

 tot de rijping aan den boom zoover gevorderd is. Even- 

 min mag de vrucht van den steel gewrongen worden, om- 

 dat daarmee kleine verwondingen ontstaan, waaruit dik- 

 wijls getah vloeit, die bij onrijpe vruchten niet aan de 

 lucht stolt en dus vrijelijk uitvloeit. De huid van de 

 vrucht gaat dan rimpelen en verkrijgt niet het mooie 

 glanzende uiterlijk, terwijl de kwaliteit der vrucht ver- 

 mindert. 



Daarom moeten vruchten, die niet dadelijk na het pluk- 

 ken gebruikt worden, met een snoeischaar afgeknipt of 

 met een scherp mes afgesneden worden, zoodat een deel 

 van den steel er aan blijft. Is de steel in een holte der 

 vrucht geplaatst, wat bijv. bij sommige djeroeks voorkomt, 

 dan knipt men haar glad langs de schil af. Dit heeft het 

 voordeel, dat de stelen aan naast elkaar verpakte vruchten 

 geen verwondigen kunnen veroorzaken. Op deze wijs is 

 het plukken van vruchten, ten minste wanneer dit bij 



