— 295 — 



de hoogere prijzen, welke de handelaar vergeleken met 

 den kweeker voor een zelfde kwaliteit vruchten verkrijgt. 



De vruchten kunnen zoowel bij het plukken gesorteerd 

 worden, als bij het verpakken. In het eerste geval zijn 

 er meer plukkers noodig, terwijl in het tweede geval het 

 sorteeren dikwijls machinaal geschiedt. 



De Regeering van Canada acht het goed sorteeren van 

 vruchten zóó noodzakelijk voor de welvaart van het land 

 en van de kweekers, dat in 1901 een wet tot stand kwam : 

 „The Fruit Marks Act", op het merken der kistjes met 

 vruchten. Eene vertaling volgt hier, (uit het West Indian 

 Bulletin Vol III p. 135): 



„Ieder die vruchten verpakt in een gesloten verpakking, 

 bestemd voor verkoop, moet de verpakking op een duide- 

 lijke en onuitwischbare wijze doen merken, vóór zij uit 

 het gebouw wordt genomen, waar verpakt is. 



(a). met de voorletters en den vollen achternaam en het 

 adres van den verzender. 



(&). met den naam der variëteit of variëteiten ; en 



(c). met eene aanduiding van de kwaliteit van het fruit. 



„Niemand mag verkoopen of aanbieden, tentoonstellen 

 of ten verkoop in zijn bezit hebben, eenig fruit verpakt 

 in een gesloten verpakking en bestemd tot verkoop, tenzij 

 deze verpakking is gemerkt zooals bij de laatste alinea 

 wordt vereischt. 



„Niemand mag verkoopen, of aanbieden, tentoonstellen 

 of ten verkoop in zijn bezit hebben eenig fruit verpakt 

 in een gesloten verpakking op welke verpakking eenige 

 aanduiding is gemerkt, welke dit fruit voorstelt als van 

 de fijnste, beste of van extra goede kwaliteit, tenzij dit 

 fruit bestaat uit welgemaakte exemplaren van ééne variëteit, 

 gezond, van nagenoeg uniforme grootte, van een voor de 

 variëteit goede kleur, van normale vorm en niet minder 

 dan negentig procent vrij van sch urf t, wormsteken, gekwetste 

 plaatsen en andere gebreken, en netjes verpakt. 



„Niemand mag verkoopen of aanbieden, tentoonstellen 



