64. 



DE ZWARTE BLADLUIS VAN DE THEE EN HAAR VIJANDEN. 



Het heeft meermalen mijn verwondering gaande gemaakt, dat in 

 onderscheid met de veelvuldig en in een groote verscheidenheid 

 optredende, dikwijls zeer schadelijke Schildluizen, de Bladluizen in 

 deze streken niet alleen oeconomisch een hoogst onbeteekenende 

 rol spelen, maar ook als bestanddeel der insectenfauna slechts een 

 zeer bescheiden plaats innemen. 



De soorten van Bladluizen, die op Java als min of meer scha- 

 delijk zijn aangegeven, zijn in hoofdzaak de volgende: 



Aphis sacchari, Zehntner, op suikerriet, 



Aphis aclusta, Zehntner, op suikerriet, 



Ceratovacuna lanigera, Zehnter, op suikerriet, 



Aphis coffeae, Nietner, op koffie, 



Aphis spec ? op tabak. 

 Voorts vindt men ze een enkele maal op rozen en op djeroek- 

 soorten, maar daarmede is dan ook vrijwel alles gezegd, terwijl ze 

 op wildgroeiende planten het tegendeel van algemeen zijn. 



Het is niet onwaarschijnlijk, dat de oorzaak van dit verschijnsel 

 is te zoeken in het groote aantal vijanden, dat de familie der Blad- 

 luizen bezit. Weliswaar zijn die vijanden nagenoeg dezelfde dier- 

 vormen, die ook op Schildluizen azen, maar zij schijnen aan de 

 vertegenwoordigers van eerstgenoemde familie verre de voorkeur 

 te geven. Daardoor zou dan worden verklaard, hoe de Bladluizen 

 zich hoogstens op bescheiden schaal staande kunnen houden, maar 

 bij elke poging tot buitengewone uitbreiding van getalsterkte, dus 

 tot schadelijk optreden, wanneer ze op een cultuurplant voorkomen, 

 door de verschillende parasieten, welker vermenigvuldiging de hunne 

 op den voet volgt, onmiddellijk of vrij spoedig tot de orde worden 

 geroepen. 



Deze korte mededeeling heeft geen ander doel, dan bovenstaande 



