— 372 — 



vervuld vinden. Daarom trekken zij zich terug in hun 

 oorspronkelijke omgeving en, waar, zooals op dergelijke 

 kleine eilanden, van die omgeving weinig op niets meer 

 overblijft, daar verdwijnen ze eenvoudig. Leert het fau- 

 nistisch onderzoek van Java dit op frappante wijze, een 

 later onderzoek van eenige der onbewoonde eilandjes zal 

 het ongetwijfeld bevestigen. 



Nadat van een bezoek aan Poeloe Tidoeng moest wor- 

 den afgezien, werd in den regenachtigen morgen van den 

 14 (len April opgestoomd naar Amsterdam, in de, spoedig 

 verwezenlijkte hoop, dat het weer zich tot beterschap zou 

 schikken. Met het oog echter op den geringen tijd, die 

 nog beschikbaar was, konden hier slechts een paar uur 

 worden doorgebracht. 



Hadden wij, vooral op Poeloe Kelapa, in de jonge inlan- 

 ders, die ons, vermoelijk uit nieuwsgierigheid geheel vrij- 

 willig vergezelden, uitnemende en zeer intelligente gidsen 

 gehad, die een groot aantal planten en dieren met de 

 juiste inlandsche namen wisten aan te geven, hier was 

 het geheel anders. De twee lieden, die ons vergezelden 

 om een en ander te dragen, toonden niet de flauwste notie 

 te hebben van de hen omringende natuur, eene omstan- 

 digheid waarin zij (dit kan misschien ter hunnen verschoo- 

 ning worden aangevoerd) met de echte Amsterdammers 

 een treffende overeenkomst vertoonden. 



Het eiland Amsterdam is slechts vijf kilometer van den 

 Java-wal verwijderd en draagt in zijn — naar mijn opper- 

 vlakkigen indruk — zeer rijke fauna de duidelijke sporen 

 van die nabijheid. Daarbij komt nog, dat het een rijken 

 plantengroei bezit, die deels nog oorspronkelijk is, deels 

 secundair werd gevormd op de vroeger geocupeerde, thans 

 verlaten terreinen, waar o.a. een zeer schilderachtige ruïno 

 tusschen hooge boomen de plaats aanwijst, waar in vroeger 

 jaren de gebouwen van een dok en een groote werkplaats 

 moeten hebben gestaan. 



