— 432 - 



door de smalle, naar achteren geplaatste vleugels, op den 

 rug zich een witachtige teekening vertoont, iets lijkende 

 op een spijker of wig. De jongere dieren zijn l / 2 —l m.M. 

 lang; ze zijn ongevleugeld, lichtgeel en was-achtig; later 

 worden ze donkerder. 



Over het algemeen zijn de dieren vrij bewegelijk. 



De typische bruin-roestkleurige vlekken komen voorna- 

 melijk aan den onderkant der bladen voor ; het bladweefsel 

 is dan beneden dood en aan de bovenzijde meestal levend. 

 Op de vlekken vindt men vaak zwartachtige stippeltjes, 

 bestaande uit de uitwerpsels der dieren. 



Voor zoover ik het verschijnsel heb kunnen nagaan, 

 doen de dieren op oudere boomen niet veel schade. Wel 

 wordt natuurlijk door hen het arbeidsvermogen der bladen 

 verminderd. 



De dieren kunnen echter zeer schadelijk worden, wan- 

 neer ze jonge plantjes in de kweekbedden aantasten. Wijl 

 hier de plantjes dicht opeen staan, kunnen ze vrij snel 

 besmet worden. Treden de dieren zeer talrijk op, dan ster- 

 ven eerst de blaadjes onder verdroging af, terwijl later de 

 plantjes zelf te gronde gaan. Zoo vond ik nu en dan bij 

 eenige honderde plantjes van 12 maanden ouderdom, dat 

 er slechts enkele tientallen in leven waren ; de rest was 

 dood en verdroogd. Bij plantjes in de kweekbedden wordt, 

 in tegenstelling met de boomen in den vollen grond, ook 

 de bovenzijde der bladen aangetast, die dan als eerste 

 verschijnsel onregelmatige, wit-achtige vlekken vertoont. 

 De dieren schijnen n.1. schaduw te verkiezen boven het 

 felle licht. 



Voor besmettingsproeven, dienende om den invloed der 

 dieren na te gaan, werden gezonde, jonge plantjes uit de 

 kweekbedden in eenige bloempotten geplant en deze in 

 de schaduw gezet. Stukjes van bladen, waarop oude en 

 jonge dieren zich bevonden, werden uitgeknipt en in de 

 bloempotten gebracht. Na een tijdje vertoonden de bladen 

 der jonge planten de typische witachtige plekken aan de 



