— 505 — 



Van de eerste invoering der Asters in Europa is weinig bekend, 

 de in den laatsten tijd daar meer gewaardeerd wordende over- 

 blijvende Asters zijn nagenoeg allen van Amerikaanschen oorsprong, 

 hetgeen trouwens al uit de namen Aster Novae Anglica en Aster 

 Novi Belgii, blijkt. Volgens dr. Hoffmann, de beste kenner der 

 Compositen, zijn zij door de jarenlange cultuur zoo veranderd, dat 

 zij moeielijk meer vergeleken kunnen worden met de thans nog in N. 

 Amerika wildgroeiende rassen. Ik twijfel er aan of deze soorten 

 wel geschikt zijn voor onze benedenlanden. 



De gewone éénjarige Aster komt uit China en heet Aster chi- 

 nensis of beter nog Callistephus chinensis. Men heeft haar van 

 het geslacht Aster gescheiden, omdat zij krachtiger en ook anders 

 gevormde kelkbladeren heeft. Zaden van de gewone Aster werden 

 door den Jezuitenpater, zendeling d'ïncarville, die in 1757 in 

 Peking stierf, aan den Botanischen tuin te Parijs gezonden. Vol- 

 gens Bouché zou zulks in 1751 geschied zijn. De bloem was 

 toen enkel in het midden geel met lilakleurige straalbloempjes. 



De eerste verbeteringen werden door Parijsche bloemisten ver- 

 kregen, o. a. Truffaut, Fontaine, Vilmorin en andere, de laatste 

 firma doet er thans nog veel moeite voor. Later werd ook in 

 Erfurt en Quedlinburg veel aan de verbetering van Asters ge- 

 daan. Onder de teelt van bloemzaden in laatstgenoemde plaatsen 

 staat de Aster nog altijd in de eerste rij. In de bekende kweeke- 

 rijen van de Gebr. Dippe in Quedlinburg vindt men 25 k 30 H.A. 

 met asters baplant, daarop volgen Reseda met 12 k 18 H.A., Lathy- 

 rus odoratus met 10 k 12 H.A , Pensees met 5 k 7 H. A. en Phlox 

 Drummondi met 2 k 3 H.A. 



(Gartenflora, Heft 23, 1907.) w. 



PALMEN IN EUROPA. 



Planten, die vroeger zeer duur betaald werden, zijn langzamer- 

 hand tegen billijker prijzen te krijgen ; zulks is vooral het geval 

 met palmen. Een halve eeuw geleden werden in Europa slechts 

 een paar soorten palmen gekweekt, zij dienden uitsluitend voor 

 versiering van groote, warme en soms gematigde kassen. Thans 

 ziet men ze overal niet slechts in de groote, glazen gebouwen, 

 maar in huis en zelfs worden enkele daarvoor geschikte soorten 

 gedurende de zomermaanden in den tuin op beschutte plekken ge- 



