ONT VEZELINGMACHINES VOOR SISALHENNEP 



DOOR 

 E. DE Keuyff. 



Zooals ik in mijne publicatie over de sisalhennep reeds 

 vroeger opmerkte, heerscht hier op Java eene groote ver- 

 scheidenheid in de machines, die voor het ontvezelen der 

 Sisalhennep gebruikt worden. Daaruit volgt al van zelf, 

 dat eene machine, die aan alle billijke eischen voldoet, nog 

 niet bestaat. Het groote gebrek van alle ontvezeling- 

 machines is het groote percentage vezel, dat gedurende 

 de ontvezeling gebroken wordt, en daardoor onder den 

 afval terecht komt. De vezels uit dien afval vertegen- 

 woordigen op het oogenblik slechts eene zeer geringe 

 waarde, en het is zeer de vraag, of die waarde belangrijk 

 zal stijgen, als het gelukt voor dien afval hier op Java 

 een afzetgebied te vinden., bijv. als grondstof voor de papier- 

 fabricage. Het percentage vezel in den afval bedraagt 

 voor de gewone raspadoren ongeveer 5 % van de totale 

 vezel, en stijgt bij de machines van grootere capaciteit 

 tot 10, ja zelfs tot 20 %. Hoe beter gereinigd de vezel, 

 die de machine verlaat, is, des te grooter is het vezel- 

 verlies gedurende het ontvezelen. 



Alle ontvezelingmachines, zoowel de grootere als de 

 kleinere, zijn gebouwd naar het principe der raspador, die 

 in Jucatan in gebruik is. Oorspronkelijk was deze ras- 

 pador voor handkracht geconstrueerd, maar al spoedig 

 werd de machine verbeterd, en alleen geleverd voor mecha- 

 nische beweegkracht. Ook door Duchemtn zijn handont- 

 vezelmachines voor sisal geconstrueerd, bestaande uit 

 découpeur, écraseur en défibreur. Waarde voor de praktijk 

 hebben deze toestelletjes niet in het minst. 



