— 628 — 



vruchten ontmoet men hier en daar in het bosch, het is 

 Passiflora edulis Sims van Brazilië, waarvan de aangenaam, 

 frisch zuur smakende vruchten in Garoet wel ten verkoop 

 aangeboden worden, onder den naam van boeanegri. Deze 

 Passifloia wordt in Australië en in Zuid- Afrika overal waar 

 zij groeien wil om haar smakelijke vruchten geplant. Zij 

 is in dit tijdschrift al dikwijls besproken. Geen der 

 laatstgenoemde gewassen, heeft zich echter over groote 

 afstanden verplaatst, zooals Eupatorium pallescens Dc. 



Evenals laatstgenoemd gewas hier, is in Ceylon in de 

 laatste twintig jaren een plant algemeen geworden, die 

 daar met de Lantana en met andere onkruiden een strijd 

 op leven en dood aanbindt, waarin zij gewoonlijk de over- 

 winning behaald. Het is lühonia diversifolia A. Gray 

 van Mexico. Hier wordt zij wel als sierplant gekweekt, 

 de bloemen gelijken veel op sommige zonnebloemsoorten. 

 Men geeft de plant bier wel den naam van Marygold, die 

 haar eigenlijk niet toekomt. De Engelschen noemen onze 

 goudsbloem, Calendula officinalis L. Maeygold, terwijl zij 

 sommige Tagetus-sooiten, onze Afrikaan tj es, French Ma- 

 rygold noemen. 



Genoemde plant schijnt de omstandigheden hier niet 

 zoo gunstig voor hare verwildering te vinden, wel treft 

 men in de nabijheid van plekken waar men haar geplant 

 heeft, enkele verwilderde exemplaren aan, ver verspreidt 

 zij zich echter tot nu toe niet. Hare bloemen zijn in de 

 bovenlanden grooter en fraaier dan in warme en droge 

 streken. 



De succesvolle kolonisatie van ingevoerde gewassen is 

 nergens zoo sterk als in Nieuw- Zeeland. Op verschillende 

 plaatsen is de inheemsche flora, door die vreemdelingen 

 geheel verdrongen. De Gouvernements plantkundige Chee- 

 seman, deelt in zijn laatste werk over de Flora van Nieuw- 



