— 64u — 



buizen te begieten en zoo zouden wij nog verscheidene 

 andere factoren kunnen noemen, die in de Europeesche 

 serres gunstig op den groei en de gezondheid der Orchi- 

 deeën influenceeren. 



Voorloopig wil ik mij bepalen een en ander mede te 

 deelen over het geslacht Calanthe. 



Dit orchideeëngeslacht verdeelt men in twee groepen, n.L 



le. Die hun loof niet verliezen b. v. de hier veel voor- 

 komende en algemeen gekweekte Calanthe veratrif 'olia R. Br. 



2e. Die hun loof gedurende de rustperiode verliezen, 

 zooals Calanthe vestita Wall en Calanthe rubens Ridley. 



De cultuur van de Calanthe's, die hun loof houden, is 

 zeer eenvoudig. 



Men kan ze in den vollen grond of in potten kweeken. 

 Voor de vollegronds cultuur is noodig eenen lossen, humus- 

 rijken bodem b. v. bladaarde en rivierzand en een plaats 

 eenigszins in de schaduw. 



Om het snelle uitdrogen van den bovengrond in den 

 Oostmoesson tegen te gaan, strooit men wat oude bladeren 

 over den grond; in den westmoesson doet men beter de 

 bladeren te verwijderen, daar anders bedoelde grond te 

 vochtig wordt en de vleezige wortels, die in dien boven- 

 grond huizen (Monocotylen) verrotten. 



Wat de cultuur in potten aangaat, deze is ook niet 

 moeielijk, men ziet wel eens mooie collecties, zware plan- 

 ten met 4f 15 stengels te gelijk in bloei, die ieder, tusschen 

 de 80 tot 80 cM. lang zijn. De bloempjes verschillen ; 

 bij enkele variëteiten zijn ze zuiverwit, andere crème- 

 kleurig, weer andere hebben een rood, geel of oranje hartje. 



Het is nuttig tamelijk groote potten te nemen, daar de 

 Calanthe veel dikke wortels maakt, op den bodem der 

 potten brengt men een flinke laag potscherven tot er 

 ongeveer 1 / s van den pot mede gevuld is en gebruikt als 

 grondsoort een mengsel van bladaarde, gehakte varen- 

 wortels, rivierzand, geklopte potscherven en wat stukjes 

 huutskool. Het vermeerderen gaat niet zeer snel, ge- 



