74. 



PROEF OVER DE NAWERKING VAN STALMEST EN 

 ZWAVELZURE AMMONIA 



DOOR 



J. E. van der Stok. 



Omtrent de nawerking van stalmest of van andere voor de groote 

 praktijk van belang zijnde meststoffen is in de tropen nog maar 

 weinig geëxperimenteerd. Wel staan ons over dit onderwerp vele 

 in Europa opgedane ervaringen ten dienste, doch deze mogen niet 

 zonder nader verifieerend onderzoek voor deze streken van kracht 

 verklaard worden, daar de faktoren, die op bedoelde nawerking 

 invloed uitoefenen voor een tropisch en voor een gematigd klimaat 

 zeer sterk kunnen uiteenloopen. Met het maken van gevolgtrek- 

 kingen op dit zoo ingewikkeld gebied, zonder te beschikken over 

 voldoende alhier experimenteel vastgesteld materiaal, dus in hoofd- 

 zaak op grond van theoretische bespiegelingen, moet men, wil men 

 geen kans loopen de plank al te zeer mis te slaan, zeer voorzichtig 

 zijn. De tegenwoordige stand van het vraagstuk over de nawer- 

 king van de verschillende meststoffen in onze tropische gewesten, 

 eischt in de allereerste plaats een vermeerdering van het op oordeel- 

 kundige wijze verzamelde feitenmateriaal. De in bet volgende te 

 beschrijven eenvoudige proefneming moge hiertoe een bijdrage zijn. 



Deze proef stelt het vervolg voor van onze „Bemestingsproef op 

 bevloeid terrein (sawah)" (zie „Korte Berichten uitgaande van het 

 Departement van Landbouw No. 65). Van den aanvang aan was 

 het onze bedoeling bierbij, niet slechts na te gaan de directe wer- 

 king der stalmest en der zwavelzure ammonia op het rijstgewas, 

 maar tevens te onderzoeken, welke nawerking deze beide meststoffen 

 op de opvolgende pi,lawidjo-aanplant zouden hebben. 



Zooals uit ovengenoemde publicatie te lezen valt, was aan de 

 stalmestvakken onzer sawah-beirestingsproef op 7 November (1907) 

 een hoeveelheid stalmest toegediend gelijkstaande met 500 picols 

 per bahoe, terwijl de zwavelzure-ammonia-vakken op 30 December 



