— 655 — 



(1907) een bemesting genoten overeenkomende met 5 pic. p. b. 

 De bemeste vakken werden gelijkmatig afgewisseld door on bemeste, 

 ten einde een juiste beoordeeling van den invloed der bemesting 

 mogelijk te maken. 



De Noordelijke helft van het proefveld, bestaande uit totaal IC 

 vakjes (elk groot 4 R 2 ) waarvan 6 stalmestvakken, 6 zwavelzure- 

 ammoniavakken en 6 onbemeste vakken, werd beplant met ons 

 stamboeknummer R. 207; de zuidelijke helft eveneens bestaande 

 uit totaal 18 vakken, waarvan 6 stalmestvakkeD, 6 zwavelzure-am- 

 moniavakken en 6 onbemeste vakken (elk vakje groot 4 R 2 ), 

 werd beplant met de surinaamsche rijstvarieteit Skrivimankoti. 



De Skrivimankoti werd geoogst van 16 tot 18 April (1908). 

 R. 207 werd geoogst van 29 April tot 1 Mei (1908). 



Voor verdere gegevens omtrent deze bemestingsproef op bevloeid 

 terrein en voor hare resultaten verwijzen wij naar de betrekkelijke 

 publicatie. 



Dadelijk na afloop van den oogst van R. 207 werden alle vakken 

 met den patjol omgewerkt en ongeveer 3 weken hierna werd een 

 tweede patjolbewerking toegepast. Eenige dagen voor het uitzaaien 

 der palawidjo werd de grond plantklaar gemaakt. 



Op de vakken waar Skrivimankoti gestaan had werd maïs, op de 

 vakken die met R. 207 beplant waren geweest werd katjang tanah 

 gezaaid. 



Het zaaigoed voor maïs was afkomstig van den laatsten oogst onzer 

 witkorrelige Menado-variëteit. 



In elk der plantgaten, die op 2\ Rijnl. voet in het vierkant stonden, 

 werden 3 korrels gebracht. 



Gezaaid werd op 2 Juni (1908); aan den grond was dus, in ver- 

 band met de oogstdatum van Skrivimankoti een rusttijd gegund 

 van ruim 1^ maand. Ongeveer 15% der uitgezaaide korrels kwa- 

 men niet op; slechts daar waar geen der 3 korrels in een plantgat 

 het tot kieming brachten, werd ingeboet. 



Drie weken na het zaaien werd de eerste aanaarding gegeven 

 en 3 weken na deze eerste volgde een tweede, zwakke aanaarding. 

 Voor goed schoon-houden werd steeds gezorgd. 



Met het bloote oog waren tusschen de stalmestvakken, de zwa- 

 velzure-amoniavakken en de onbemeste vakken geen verschillen in 

 stand of kleur waarneembaar en viel dus uitwendig van eenige 

 nawerking niets te bespeuren. Het gewas stond over het algemeen 



