— 658 — 



zwavelzure-ammonia vakken valt binnen de onvermijdelijke fout die 

 cultuurproeven als deze aankleeft. Echter valt het op, dat de verschillen 

 tusschen de kolvenopbrengst en de stroo-opbrengst der onbemeste 

 vakken met die der zwalvelzure-ammonia vakken in dezelfde richting 

 (in ongunstigen zin voor de zwav.-amm. vakken) verloopen. 



Het gemiddeld gewicht per kolf is voor de stalmestvakken grooter 

 dan voor de zwavelzure-ammonia vakken en de onbemeste vakken, 

 die beiden in dit opzicht elkaar weer zeer nabij komen. 



Het aantal kolven per bahoe vertoont tusschen de stalmestvakken 

 en de onbemeste vakken slechts een klein verschil; de zwavelzure- 

 ammonia-vakken zijn hier duidelijk in de minderheid. 



Deze cijfers spreken wat betreft de stalmestbemesting voor een 

 nawerking in voordeeligen zin. Echter mogen vrij het voordeel met 

 deze nawerking behaald niet te hoog schatten. Indien wij toch de 

 waarde van de door de stalmestbemesting verkregen meerdere to- 

 taalopbrengst aan marktwaardig produkt (deze meerdere opbrengst 

 te berekenen door de maiskolvenopbrengst van het van de nawerking 

 der stalmest genoten hebbend palawidjogewaspZws de padi-opbrengst 

 van het in de voorgaande sawahaanplant van de directe werking 

 der stalmest genoten hebbend rijstgewas te verminderen met de 

 maiskolvenopbrengst plus de padi-opbrengst van het onbemeste 

 gewas) plaatsen tegenover de onkosten besteed aan die stalmest- 

 bemesting, dan bemerken wij nog een vrij aanzienlijk deticit. De 

 mestkosten overtreffen het door de mest verkregen voordeel. 



Met betrekking tot de zwavelzure-ammonia vakken kunnen wij 

 zeggen, dat de verkregen cijfers die der onbemeste vakken zeer nabij 

 komen, behoudens wat betreft het aantal kolven per bahoe, waarbij 

 de zwavelzure-ammonia vakken beslist achterstaan. 



Wij gaan thans over tot de bespreking van de met katjang tanah 

 beplante helft van het proefveld. Hiertoe werd een in de omstreken 

 van Buitenzorg vrij algemeen aangeplante variëteit gekozen, door 

 de bevolking soeoek bener geheeten en zich onderscheidend door 

 haar kleine peulen, die nooit meer dan twee zaden bevatten. 



De katjang werd op rijen gezaaid die \\ Rijnl. voet van elkaar 

 verwijderd waren; in de rij bedroeg de afstand tusschen de plant- 

 gaten één Rijnl. voet. In elk plantgat werden twee zaden gebracht. 



Het zaaien geschiedde op 4 Juni (1908). In verband met de 

 oogstdatums van de voorvrucht R. 207 werd dus aan den grond een 

 uitzuringstijd gegeven van 5 weken. 



