— 686 — 



nen bestaan. Op de Bahama-eilanden, die in ongeveer 

 dezelfde omstandigheden verkeeren als de Hawaiï-eilandeni 

 is de sisalkultuur eenige jaren geleden alleen daarom mis" 

 lukt, dat bovengenoemde machines nog niet verkrijgbaar 

 waren. 



Kuituur. Op Hawaiï wordt slechts één enkele varië- 

 teit aangeplant, en wel de Agave rigida var. sisalana. 



De sisal-agave heeft een uitgebreid wortelnet van zeer 

 sterke wortels, dat op lossen bodem tot 50 c.M. diep in 

 den bodem dringt, op steenachtigen evenwel niet dieper 

 dan hoogstens 30 c.M. 



Na een paar jaar verschijnen in een cirkel met een 

 straal van ongeveer 2 Meter om de moederplant wortel- 

 uitloopers, die grootendeels ten koste van de moederplant 

 leven. De volwassen plant geeft per jaar ongeveer 6— 10 

 van deze uitloopers. Vóór het afstervan van de plant 

 komt een bloemstengel te voorschijn, die een hoogte van 

 6—10 Meter bereikt. Aan den top draagt deze een 30-tal 

 zijtakken, waaraan zich de bloemen ontwikkelen. De 

 wilde variëteit, die nog in Mexico voorkomt, ontwikkelt 

 zaad: bij de gecultiveerde variëteiten is die zaadont- 

 wikkeling zeer zeldzaam. Zoodra de bloemen afgevallen 

 zijn, ontspruiten op de plaats van de bloemen de bul- 

 billen of broedknoppen. Die bulbillen vallen na 4—8 maan- 

 den af, en de plant sterft. Iedere bloemstengel levert 

 van 700 — 2500 van deze bulbillen. De worteluitloopers, die 

 nog op de moederplant leven, volgen haar voorbeeld, ge- 

 ven eene korte bloemstengel van 1 —2 Meter hoogte en ster- 

 ven dan ook af. 



De levensduur der Agave op Hawaiï wordt opgegeven 

 te bedragen 7 — 12 jaar, terwijl voor Yucatan opgegeven 

 wordt 15 jaar. Aanbevolen wordt, zooveel mogelijk ge- 

 bruik te maken van de worteluitloopers, en zoo weinig 

 mogelijk van de bulbillen voor den nieuwen aanplant. 



Klimaat en bodem vertoonen zeer groote overeenkomst 

 met die van Yucatan. De bodem is zeer poreus; de tem- 



