— 700 — 



Ook is het noodzakelijk de bloemen goed na te zien, 

 daar alleen bij een nauwkeurig onderzoek dikwijls kleine, 

 ronde, witte eitjes er op aangetroffen worden, waaruit 

 spoedig een rups komt die dezelfde kleur der bloemblaadjes 

 heeft. Die rupsen vreten de bloemdeelen, men merkt ze 

 gewoonlijk eerst als zij reeds heel wat schade hebben 

 gedaan. Het eenige middel hiertegen is de eitjes en de 

 rupsen zoo spoedig mogelijk te dooden. 



In de „Dictionaire practique d' Horticulturale et de Jar- 

 dinage van Nicholson", vertaald en bijgewerkt door S. Hol- 

 let worden 75 Phalaenopsis-soorten beschreven, er zijn 

 echter eenige synoniemen en verscheidene hybriden on- 

 der. De mooiste in den Botanischen tuin gekweekte, zijn 

 wel : 



Phalaenopsis amabilis Lindl. 



De kleur der bloemen is helderwit, uitgezonderd het 

 labellum, dat inwendig goudgeel en met purper vlekjes 

 gekleurd is. De doorsnede der bloemen is + 10 c.M. en 

 zij groeien aan lange, uitstaande bloemstengels. Omdat 

 de bloemen zoo lang goed blijven, ook als ze afgesneden 

 zijn, kunnen zij zeer goed in groote bouquetten gebruikt 

 worden. 



Hier komt een variëteit van voor, nl. Phalaenopsis ama- 

 bilis Lindl. var. Rimestadtiana, genoemd naar den vinder, 

 Rimestadt, een Deen, die in het Malangsche een Orchi- 

 deekweekerij had ; hij is door Linden van Java te Brussel 

 ingevoerd. Deze variëteit noemt men ook wel Phalaenop- 

 sis amabilis Lindl. var. grandiflora daar zij veel overeen- 

 komst heeft met de echte soort, de bloemen zijn echter 

 grooter en rijker in aantal, ook moet het labellum harder 

 geel gekleurd zijn. De bladeren zijn forscher dan die van 

 de echte soort. 



Phalaenopsis amabilis Lindl. var. Sanderiana, ook wel 

 Phalaenopsis Sanderiana Reichb, f. heeft de Botanische tuin 

 indertijd ontvangen van de bekende orchideeën kwee- 

 kers Sander en Sons te St. Albans bij Londen. Hoogst- 



