— 705 — 



kregen. Rendatler kweekte het eerst de zeer grootbloemige varië- 

 teiten waarvan de bloernranden met kleine franjes versierd zijn, deze 

 verschenen in 1870. Bruort van Poitiers legde zich toe om een 

 mildbloeiend dwergras te telen, de z.g. P. multiflora of Liliput. 

 Mooie, buitengewoon mildbloeiende plantjes met enkele bloemen 

 bracht hij daarvan sinds 1898 in den handel. 



In Erfurt won Platz & Co. in 1875 de mooie P. gr andi flora, 

 maxima, superbissima, terwijl Haage en Schmidt verschillende an- 

 dere mooie variëteiten aanbood. 



Vilmorin verkreeg ook eenige zeer goede verscheidenheden, vooral 

 onder de grootbloemige met franjes. In Parijs verkreeg Clause 

 onder de dwergvormen o. a. P. Miniature, als de beste van deze 

 in 1907 in den handel gebracht. 



De meeste dezer Petunia's, vooral die met zeer groote bloemen 

 verdragen minder goed de buitenlucht; zware wind en regen bederft 

 de bloemen spoedig, zoodat zij eerst tot volle ontwikkeling komen 

 en de prachtige bloemen ongeschonden blijven, bij de cultuur onder 

 glas. Eindelijk trachtte men er naar ook hierin verbetering te 

 brengen en vormen te kweeken, die aan genoemde nadeelige invloeden 

 meer weerstand boden. Da eerste dezer variëteiten was P. Countess 

 of Ellesmere, met groote paarsche, wit gevlekte bloemen, die in 

 1856 in Engeland werd verkregen. Deze ging echter verloren ; in 

 P. violocea oculata en P. Gloire de Segrez verkreeg men echter 

 verscheidenheden, die er veel op geleken en dezelfde waarde hadden. 

 Vilmorin heelt in de laatste jaren in dit opzicht veel gedaan, na 

 langdurig en geduldig werken is het gelukt verschillende mooie 

 gekleurde variëteiten, zoowel enkele als dubbele, zaadvast te maken. 

 In 1880 verkreeg hij van de oude P. inimitabilis , de zeer gewaar- 

 deerde P. nana compacta, een mildbloeiende dwergvariëteit met 

 purperbloemen, met een witte ster in het hart; niet lang daarna 

 werd ook een dubbele verscheidenheid hiervan gewonnen. 



{Revue Horticole, No. 16, 1908). w. 



DJARAK-MEEL. 

 De residu van de castorolie-fabrikage wordt zeer veel gebruikt 

 als meststof, vanwege het hooge stikstofgehalte der koeken. Dr. 

 Voelcker vond in 1871 ongeveer 8.69 pCt. stikstof, behalve potasch 

 en phosphorzuur in belangrijke hoeveelheid. Behalve voor plaatselijk 

 gebruik wordt de koek ook ter markt gebracht in Marseille; de 



