— 713 — 



de zeer verklaarbare reden, dat in Europa gekweekte hennep 

 weinig of geen geneeskrachtige hars opleverde. 



In het heilige boek Thrita der Perzen wordt gesproken over 

 een arts, die ziekte en dood met zooveel succes wist te bestrijden, 

 dat hij tot beloonin<r een gouden operatiemes en 10.000 artsenij" 

 planten, waaronder Cannabis van de goden ontving. Ook komt 

 in den artsenijschat der Perzen Banghas of Bang voor, welke plant 

 men niet moet verwarren met den bhang van Cannabis afkomstig 

 maar Hyoscyamus beteekent. Ook in Duitschland vinden we he* 

 in VUIe en in de Xlle eeuw als recept voorgeschreven. 



In de door Kakelde Groote gegeven „Capitulare de Yillis et Curtis'' 

 wordt bij kruiden en boomen van Noord-Italië ook Cannabis onder 

 den naam van Canova vermeld, terwijl uit het handschrift van 

 Yperman blijkt dat het in 1800 in Zuid-Nederland bekend was. 



De Arabieren maakten het tot een van Spanje's landbouwvoort- 

 brengselen. 



De grootste ontwikkeling heeft het gebruik van hennep'* ruid 

 bij de Mohamedanen verkregen. Daar ontving het den naam van 

 haschisch, wat eigenlijk niet anders beteekent dan „Kruid bij 

 uitnemendheid" of wel „veel gebruikt kruid" en werd het veelvuldig 

 aangewend als bedwelmend middel voor misdadige doeleinden. 

 Het was o. a. een machtig: hulpmiddel voor de zoo beruchte sekte 

 der Isnaaëliten, die onder den naam van Assassinen (van Haschi- 

 schin) grooten schrik verspreide onder de kruisvaarders in de 12e 

 eeuw. De naam Assassinen werd de oorsprong van het Fransche 

 woord „assassin". Volgens Bonati bestond er een preparaat „Oleum 

 cannabis indiccoct" dat zeer sterk werkte en bereid werd door 

 Cannabis met amandelolie te kooken. Het was niet in den handel, 

 slechts enkele derwischen konden het bereiden, en een kleine dosis 

 bij de spijzen gevoegd, was voldoende, ona een geheele familie 

 24—72 uur te laten slapen, gedurende welken tijd de misdadigers 

 dan vrij spel hadden. 



Het onheil van het haschisch-misbruik was, naar Garcia da 

 Orta bericht, in Egypte zoo groot dat sultan Bibarsal in 1826 

 den verkoop ervan in dat land verbood. Genoemde schrijver noemt 

 het haschisch „Maja", welke naam nu nog in Turkije in gebruik 

 is. Wat de Pharmacopeeëu betreft, wordt het zaad reeds genoemd 

 in de Ned. stedelijke artsenjjboeken, het kruid vinden we pas in 

 de Me uitgavt der Nederl. Pharmacopee. 



