— 765 — 



een kolfje van 50 c. c, met water gevuld, herhaaldelijk 

 temperaturen van boven de 50° Celsius. Nu was de weers- 

 gesteldheid gedurende de laatste maanden wel is waar zeer 

 abnormaal: hooge temperatuur en groote droogte, maar 

 dit is natuurlijk alléén niet voldoende, om het afsterven 

 van die cellen te verklaren. Het verschijnsel vertoonde zich 

 alleen in een aanplant die zeer achterlijk was, terwijl in 

 de aanplanten, waar de groei normaal was, zich geen enkel 

 ziektegeval voordeed. 



Nu zijn vele factoren, gevolgen van die achterlijkheid, 

 op te geven, als oorzaak van het afsterven der cellen onder 

 invloed van die abnormale temperatuur en vochtigheid. 

 Zoo bijv. onvoldoende watertoevoer naar de bladeren, enz. 

 Welke factor nu het meeste gewicht in de schaal gelegd 

 heeft kan ik niet uitmaken. 



Door dat afsterven verliezen de cellen haren turgor, en 

 er treedt celsap in de intercellulaire ruimten. Verder heeft 

 eene sterke verdamping plaats, waardoor de boven be- 

 schreven eilanden gevormd worden. Het celvocht bevat 

 organische zuren, en door dat verdampen worden die 

 geconcentreerd, en veroorzaken de zwartkleuring. Dat het 

 verschijnsel zich het eerst voordoet aan de onderzijde der 

 bladeren is ook duidelijk: de bladeren vallen met de onder- 

 zijde op den warmen grond, waardoor natuurlijk op de 

 plaatsen van aanraking de sterkste verdamping plaats heeft. 

 Eenzelfde verklaring geldt voor de buitenste bladeren van 

 de bundels, waarvan op de vorige bladzijde sprake was. 



Den eersten dag van mijn bezoek aan de bewuste onder- 

 neming regende het een weinig, wat tot gevolg had, dat 

 de verdamping van de afgesneden bladeren in de fabriek 

 veel verminderde, en weer als gevolg hiervan, was het 

 aantal bladeren, dat moeilijkheden bij de ontvezeling ople- 

 verde, veel minder. Den daarop volgenden dag kwam 

 s'middags eene stortbui, en na dien tijd kwamen geene 

 zieke bladeren meer voor. 



Zooals uit bovenstaande beschrijving blijkt, behoeft het 



Teyem. XIX. 49 



