— 793 — 



takken langzaam plaats heeft, zullen deze langzamerhand 

 met witte mycelia bedekt worden, die weer naar de 

 theewortels zullen overgaan. Wij hebben deze opmerking 

 meermalen kunnen maken en wij kunnen de conclusie 

 eruit trekken, dat het voordeel door het begraven der 

 snoeisels verkregen, te klein is in vergelijking met het 

 gevaar dat men loopt, en dat bij gevolg het altijd is aan 

 te bevelen de gesnoeide takken te verbranden . 



Ook nog andere plantaardige overblijfsels kunnen de 

 wortelziekte veroorzaken, zoo b.v. de ondergrondsche 

 organen van Alang-alang, enz. 



Wat de bestrijdingsmiddelen aangaat, zijn proeven nog 

 te weinig genomen, om iets beslissends te kunnen zeggen. 

 Ten eerste, is het noodzakelijk alle zieke planten zoo 

 mogelijk met alle wortels uit te graven, en te verbranden, 

 en het besmette perceel, een jaar onbeplant te laten, 

 d.w.z., tot volledige ontsmetting heeft plaats gevonden. 

 Het zal misschien goed zijn gedurende dien tijd, een 

 Leguminose erop te planten. Bovendien, hebben wij aan gera 

 den, als voorbehoedmiddel te beproeven, de heesters die 

 de aangetaste planten omringen, met kalkwater te begie- 

 ten. De zeer kleine hoeveelheid van kalk, die deze vloei- 

 stof inhoudt, zal den grond alkalisch maken, en daardoor 

 de ontwikkeling der schimmels beletten. 



Daar de schimmels vooral zwakke planten aantasten, zal 

 het verder altijd goed zijn, de planten die zich in zieke 

 tuinen bevinden, te bemesten. 



Het is vooral van het grootste belang den grond te 

 desinfecteeren, alvorens op de besmette plaatsen weer in- 

 boetelingen te planten ; men kan dit misschien vlugger 

 dan met gebruik van kalk alleen, bereiken door de toe- 

 passing van eene methode die bij andere cultures goede 

 resultaten gegeven heeft, n.1. door den grond der aangetaste 

 perceelen met ongebluschte kalk goed te vermengen, en 

 vervolgens met een 10—15 % oplossing van zwavelzure- 

 ammoniak te besproeien ; door inwerking van de kalk op 



