- 794 - 



het ammoniumsulfaat ontwikkelt zich ammoniak, dat de 

 schimmeldraadjes in den bodem vernietigt. Men moet 

 verder den grond van tijd tot tijd zoo diep mogelijk patjollen, 

 eu eerst wanneer de ammoniak geheel verdwenen is, d.w.z. 

 wanneer men geen ammoniakreuk meer kan waarnemen, 

 kan men met inboeten beginnen. 



Dikwijls treden nog secundaire parasieten op, die de 

 schade verhoogen, met name de kleine schorsboorder 

 (Xyleborus). 



Ziekten cler jonge planten. In eenige pepiniéres, hebben 

 wij gezien, dat de plantjes aangetast waren door mycelia, 

 die in de zachte weefsels der ondergrondsche organen 

 doordrongen; dezo ziekte werd zonder twijfel door verschil- 

 lende cultuurvoorwaarden begunstigd. 



In een der door ons waargenomen gevallen, was waar- 

 schijnlijk door een te sterke warmte, de grond verbrand, 

 de planten, die reeds tot een al te zwak type behoorden, 

 werden daardoor in nog slechter omstandigheden gebracht ; 

 het gevolg van een en ander was, dat de weefsels van den 

 wortelhals te week waren en niet genoeg weerstand kon- 

 den bieden ; zoodra nu de vochtigheid groot genoeg werd 

 om de ontwikkeling der schimmels toe te laten, tastten 

 deze de plantjes aan ; de wortelhals kreeg een bruine tint, 

 en de cellen daarvan waren met talrijke myceliumdraadjes 

 gevuld met het gevolg, dat de meeste aangetaste plantjes 

 zeer snel aftierven. 



Nog een andere ziekte der jonge planten hebben wij 

 opgemerkt : de worteltjes gingen n.1 op het oogenblik dat 

 zij uit de zaden te voorschijn kwamen, tot verrotting over; 

 een doorsnede liet in de schorscellen talrijke doorzichtige, 

 meercellige draadjes zien, die tot een nog niet gedeter- 

 mineerde schimmel behoorden, het is waarschijnlijk dat deze 

 ziekte door een te vochtigen en misschien te zuren bodem 

 begunstigd werd. Misschien had de verrotting der wor- 

 teltjes de volgende oorzaak, die wij in een dergelijk geval 



