— 804 — 



Variëteiten. 



Gewicht aan versch 

 stroo in picols 

 per bahoe. 



Gewicht aan knol- 

 len in picols 

 per bahoe. 



Bandoeng 

 Kangkoeng 



202.6 

 264.0 

 272.0 

 147.4 

 271.2 

 256.6 

 231.0 



4.8 

 3.7 

 1.9 

 1.9 

 08 

 0.6 



Krantil 

 Gedang 

 Kentang 

 Koneng 



Sëoggrëng 



De knolopbrengst was algemeen zeer gering; bij krantil, gedang, 

 bentang, koneng en sénggreng was van een verdikking der wortels 

 nauwlijks sprake. Dit komt niet slechts voor rekening van den 

 leeftijd, maar moet wel degelijk ook worden toegeschreven aan de 

 bodemgesteldheid. De groeivoorwaarden waren voor de blad en 

 stengelvorming zeer gunstig, waaronder de gewichts-verhouding 

 tusschen knollen en stroo leed. 



Vergelijken wij de strooopbrengst van negri asiti verkregen 

 bij proef B met die van proef A, dan blijkt dat, niettegenstaande 

 het gewas bij proef B ^ maand jonger is, hier toch reeds meer 

 stengel- en bladvorraing heeft plaats gehad. 



Vergelijken wij de opbrengstcijters van proef B. met de in 1907 

 verkregen resultaten, dan valt het weer op, dat de variëteiten, 

 gerangschikt volgens de knolproducties een in vele opzichten an- 

 dere volgorde hebben aangenomen. Negri asin bracht in 1907 

 ongeveer twee maal zooveel op als ratjik {Buitenzorg), terwijl thans 

 deze laatste variëteit boven negri asin komt te staan. Ratjik 

 (Jlalabar) bracht in 1907 ruim drie maal zooveel op als bonglay; 

 thans echter blijkt bonglay nog iets meer te hebben opgeleverd. 

 Echter komen de variëteiten koneng, krantil, kentang, gedang en 

 sénggreng, die in 1907 tot de laagste producenten behoorden, 

 ook thans onderaan de lijst te staan. Het verJient nog de aan- 

 dacht dat Mlatie en dadoe (beide variëteiten worden voor de eerste 

 maal in een vergelijkende proef opgenomen) voor deze streken geheel 

 nieuw zijn, en daar zij een plaats innemen onder de hoogste pro- 

 ducenten, mogen zij hier zeer waarschijnlijk als een aanwint be- 

 schouwd worden. 



Wil men zich op zijn gronden verzekeren van een zoo productief 

 mogelijke variëteit dan mag variëteitentoetsing zich niet beperken 



