— 807 — 



Kleur der stengels tot donkerpairsrood. De bladstelen derjonse 

 blaren lichtpaars, later zich donkerder kleurend, maar over het 

 algemeen lichter van kleur blijvend, dan de stengels. 



Bladnerven aan de bovenzijde niet of zeer zwak gekleurd, be- 

 halve in het punt waar de hoofdnerven elkaar ontmoeten, welk 

 punt donkerrood is gekleurd. De nerven aan de onderzijde sterk 

 gekleurd. 



Bladschijf niet sterk of niet gelobd. 



Knollen rond. min of meer afgeplat. Kurkhuid der knollen 

 lichtrood. 



Centrale cylinder geel. 

 Bloei niet waargenomen. 



III. negri bodas. 



Deze variëteit komt morphologisch de negri beureum zeer nabij, 

 en onderscheidt zich van deze in hoofdzaak door een lichtere ver- 

 kleuring. 



Stengels niet of zoo goed als niet behaard. 



Kleur der stengels tot paarsrood. B adstelen over het alge- 

 meen duidelijk lichter van kleur dan bij negri beureum, echter kan 

 bij de oudere bladstelen onder invloed van het zonlicht nog een 

 min of meer egaal paarsroode kleur worden waargenomen. De blad- 

 stelen der zeer jonge blaren groen, behalve aan de basis en aan 

 den top. 



Nerven aan de bovenzijde niet gekleurd, behalve in het punt 

 waar de hoofdnerven elkaar ontmoeten. Nerven aan de onderzijde 

 duidelijk paars gekleurd. 



Bladschijf als bij negri beureum. 



Knollen rond, min of meer afgeplat. Kurkhuid der knollen geel. 

 Centrale cylinder geel. 

 Bloei niet waargenomen. 



IV. Mlatie. 



Staat morphologisch in veel opzichten dicht bij negri asin* 

 Stengels weinig of niet behaard. 



Kleur der stengels en der bladstelen van groen tot bruinviolet. 

 Nerven aan de bovenzijde weinig of niet gekleurd, behalve in het 

 punt waar de hoofdnerven samenkomen, welk punt vrij duidelijk 

 of zwak gekleurd is. Aan de onderzijde van de bladschijf strekt 

 de verkleuring zich nog gedeeltelijk over de middelste hoofdnerf uit. 



