— 817 — 



vastgesteld, echter mag de overeenkomst zoowel in bouw als in 

 levenswandel zeer groot worden genoemd. 



Ons kevertje gelijkt eenigszins op een mier. De kleur van de 

 dekschilden en van den kop en snuit is blauwzwart met groenach- 

 tigen schijn. De kleur van den prothorax is roodbruin. De melk- 

 witte larven boren in alle richtingen gangen door de wortelknol, 

 welke gangen met de excrementen gevuld worden. Als de larve 

 den poptoestand gaat aannemen, maakt zij zich een celvormige 

 ruimte aan het einde van den boorgang en verblijft hierin als pop. 

 De ontwikkelingsduur van ei tot volwassen kever is een zeer korte. 

 Enkele zeer jonge door ons opgekweekte larven ontwikkelden zich 

 na 24—27 dagen tot klever. Voor Cylas formicarius werd voor 

 den ontwikkeiingsluur van ei tot kever gebonden 31 dagen. 



Aan de hand van deze gegevens omtrent den levensiuur van het 

 insekt, kunnen wij ons een voorstelling vormen van den omvang 

 die deze plaag verkrijgen kan. Op groni onzer ervaringen mag 

 worden aangenomen, dat op ons proefveld althans, bij den aanvang 

 van den bata*enaanplant (als pRlawidjo-gewas), slechts weinig exem- 

 plaren van het kevertje voorhanden zijn. 



Oogst men nu het 3 of 4 maanden oude gewas, dan is de ver- 

 menigvuldiging van het insekr nog niet zoo ver geschreden, dat 

 er sprake kan zijn van groote vreterij en zijn dan ook de knollen 

 over het algemeen gaaf ot slechts weinig aangetast. Hoe langer 

 men echter het gewas laat staan, des te grooter wordt de toege- 

 brachte scha ie. Bij onze 11 maanden oude variëteiten-aanplant 

 waren de knollen van alle variëteiten, zonder uitzondering, in alle 

 richtingen doorboord en dientengevolge geheel ongeschikt geworden 

 voor de consumptie. Hier hadden als gevolg van de zeer lange 

 groeiperiode in denzelfden aanplant meerdere generaties elkaar kun- 

 nen opvolgen onder de gunstigste levensvoorwaarden en was hier- 

 mee de omvang der plaag sterk toegenomen. Al bleek in dit geval 

 niets van eenige voorkeur van het insekt ten aanzien van bepaalde 

 variëteiten, wel bleek dit in een ander geval, waar slechts van een 

 geringe schade der knollen kon worden gesproken, maar waar de 

 knollen van de variëteit Sdla het sterkst van allen waren aangetast. 



Wat betreit de bestrijding van het insekt moge het volgende 

 worden aangeteekend. 



Voor Cylas formicarius werd uitgemaakt, dat de Ipomoea Pes- 

 Caprae (identiek met Ipomoea biloba Forsk.), een ook in onzen 



