— 52 — 



rentie aandoen, maar zelfs een opruiming onder schadelijke- 

 bestanddeelen van het water kunnen houden. 



Voor de Schildpadden geldt hetzelfde als voor de vol- 

 wassen Kikvorschen. Hoewel in veel grootere mate op 

 visch belust dan de laatste, zijn zij niet vlug genoeg in 

 hunne bewegingen om er veel te vangen en kunnen dus 

 eveneens slechts onder bepaalde omstandigheden schadelijk: 

 worden. In het bijzonder, wanneer de gesteldheid van 

 het water hen toelaat zich in hinderlaag te leggen; zij 

 grijpen dan met een snelle beweging een voorbijzwem- 

 menden visch met hun krachtigen bek, zetten de voor- 

 pooten schrap tegen hun prooi en scheuren dan een stuk 

 eruit. Logge en onbeholpen dieren als ze schijnen, weten 

 zij daarbij echter zóó handig te manoeuvreeren, dat ze 

 tijdens het stuksgewijze verorberen van hun prooi deze 

 niet geheel met de kaken loslaten, zoodat soms het ge- 

 heele dier successievelijk wordt opgevreten. Tegenover- 

 deze besliste schadelijkheid staat echter, dat ze ook an- 

 dere, schadelijke dieren, zooals kikvorschen en jonge 

 leguanen, vervolgen. Op Java zijn het vooral de Leder- 

 schildpadden van het geslacht Trionyx, die algemeen in 

 het zoete water worden aangetroffen en daardoor voor 

 de vischteelt van beteekenis zijn. 



Van de lagere dieren, die schadelijk zijn voor de visch- 

 teelt, behoort een niet onaanzienlijk aantal tot de klasse 

 der Insecten. Het laat zich hooren, dat hier in de voor- 

 naamste plaats sprake is van schade, die aan de eieren en 

 aan de zeer jonge vischjes wordt toegebracht. A.ls para- 

 sieten der eieren kunnen vooreerst worden genoemd eenige 

 vertegenwoordigers van de biologische groep der Water- 

 wantsen, die verschillende families omvat. Speciaal de 

 Duikerwantsen (fam. Oorixidae) hebben in dit opzicht [een 

 slechten naam. Het zijn zeer kleine insecten; de op Java 

 algeraeene Corixasoorten zijn ongeveer 5 mM. lang, de- 

 Micronecta-sooY ten zelfs niet meer dan gemiddeld 3 mM. 



