— 86 — 



achter zullen komen. Laat ons dan niet al dien tijd met 

 de handen in den schoot gaan zitten, want, zooals ik hier- 

 boven als motto stelde: „wachten is gevaarlijk" in deze. 



Men zorge er dus voor, dat het voedsel onzer huisdieren 

 voldoende beenvormende stoffen bevat, en zoo dit niet mo- 

 gelijk is, dat deze kunstmatig aangevoerd worden in phos- 

 phorzure kalk. Over de hoeveelheden vindt men een en 

 ander in mijne voederstoffen-monographie. Ik zou nu nog 

 verder willen gaan dan in 1909, en de aandacht er op ves- 

 tigen, dat ook in dit opzicht waarschijnlijk geldt: „voor- 

 komen is beter dan genezen". 



Haarlem^ December 1910. 



1. J. Dekker: Voedermiddelen, IV, overige voeder- 

 stoften: Teysmannia 1909, blz, 700; Veeartsenijkun- 

 dige Bladen NederL Indië 1910. 



2. J. Dekker: Voederstoffen. Mededeelingen Departe- 

 ment van Landbouw No. 8; Batavia, 1909. 



3. O. Kellner: Die Ernilhrung der landwirtschaftlichen 

 Nutztiere, Berlijn, 1907, blz. 174. 



4. Klimmer und Schmidt : Beitrag zur Aetiologie der 

 Halisteresis ossium nebst therapeutischen Bemer- 

 kungen: Monatshefte f. Tierheilkunde XVII, blz. 481. 



5. A. Mayer en F. J. von Pe^-ch : Bijdrage tot de ken- 

 nis van grassen en andere weideplanten : Landbouwk. 

 Tijdschr. 1893, blz. 303. 



6. J. R. Mohler: Osteoporosis or highead otthehorse: 

 U. S. Departm. of Agric. Bureau of Animal Indus- 

 try, Circular 121, (1909). 



7. H. Ingle: Some neglected points in feeding: Report 

 of the 12th meeting of the Australian Association 

 for the Advancement of Science, held at Brisbane 

 1909, blz. 598. 



3. W. VAN DER Burg: De hoeveelheid kalk in het voed- 

 sel onzer legerpaarden : Veearts. Bladen Nederl. In- 

 dië XXII (1910), af). 4. 



