— 98 — 



beveling verdienen voor de beplanting van bedden. Ze zijn 

 ecbter zeer geschikt om een open gedeelte in een dekplant- 

 soen vrij snel te vullen. Heeft men eenmaal planten, dan 

 zaaien ze zich zeiven. 



De meest bekende soort is de A. caudatus (bij de Engel- 

 schen Love lies-a- bleeding) Een groot aantal hybriden 

 zijn tegenwoording in den handel, v^aarbij sommige als 

 zelfstandige soorten genoemd woiden, als A. Henderi^met 

 zwartroode bladeren ; A. margaritae, zeer laag; A, salicifolius, 

 met smalle bladeren, en A. superbus^ bladeren bloedrood 

 met gelen rand. 



Antirrhinum — Scrophulariaceae. De echte Leeuwebekjes. 

 Ook de Torenia's worden wel leeuv^ebekjes genoemd, eigen- 

 lijk met hetzelfde recht. Het zaad van de Antirrhinum majus 

 is tamelijk klein en moet in zaad pannen uitgezaaid worden. 

 De ,planten zijn hier niet zoo forsch en sterk als in Europa, 

 en daarom is het aan te bevelen, geen dwergvariëteiten 

 te zaaien {A, majus nanum\ ofschoon deze in Europa het 

 meest in trek zijn. Wil men een bed er van aanleggen, dan 

 doet men verstandig, eenige reserveplanten in pot aan te 

 houden, want er vallen altijd eenige planten weg door 

 ziekte. Men plant op 25 — 30 cM. 



Arctotis — Compositae, De Arctotis grandis is een prachtige, 

 uit Zuid- West- Afrika ingevoerde plant. De bloemhoofdjes 

 zijn zeer fraai; do straalbloemen zijn wit met metaal- 

 achtigen weerschijn en hebbben een smallen gelen ring van 

 onderen; de schijfbloemen hebben wit met helderblauwe 

 meeldraden, die prachtig afsteken bij de randbloemen. De 

 diep ingesneden bladeren zijn witachtig behaard. De plant 

 gelukt alleen in een tamelijk droog klimaat; bij veel regen 

 rotten vele planten weg eer ze bloeien, de overblijvende 

 zijn echter zeer geschikt voor het leveren van snijbloemen. 

 In een klimaat als Buitenzorg heefc, is met de meeste 

 zorg geen bed van de Arctotis aan te leggen. Men zaaie 



