ZWAVELKOOLSTOF ALS GRONDVERBEÏERAAR. 



De werking van zwavelkoolstof ter vernietiging van 

 insecten — hetzij deze zich bevinden in zaadbewaarplaat- 

 sen of in den grond of in eenig plantendeel — is van vrij 

 algemeene bekendheid. Herinnerd moge bv. worden aan 

 de vernietiging van het erwtenkevertje Bruchus Pisi in 

 erwten, van de druifluis, Phylloxera^ aan de wortels van 

 den wijnstok, van de larve van de klappertor. 



Van minder bekendheid is het wellicht, dat zwavel- 

 koolstofj in den grond gebracht, daar op nog andere wijze 

 nuttig werkt dan door het dooden van schadelijke dieren, 

 en belangrijke, ofschoon nog niet volkomen opgehelder- 

 de veranderingen teweeg brengt, die zich uiten in een 

 kiachtigen groei van het gewas, dat op dien grond 

 geteeld wordt. Zwavelkoolstof werkt dus als grondver- 

 beteraar. 



Die nuttige werking werd het eerst waargenomen door 

 Oberlin, die, bij zijn proeven om de wijnstokwortels te 

 zuiveren van de druifluis, opmerkte, dat de zwavelkoolstof 

 — onafhankelijk van haar werking op de druifluis — 

 op den groei van den wijnstok een gunstigen invloed 

 uitoefende. Vooral was die invloed duidelijk op gronden, 

 die leden aan „Bodenmüdigkeit des Weinstockes," d. w. z. 

 waarop de wijnstok niet meer krachtig wilde groeien, 

 ondanks sterke bemesting en de afweziglieid van parasiten, 

 die de oorzaak konden zijn. Maar niet alleen op zulke 

 „v/ijnstok- moede" gronden, ook op verschillende velden, 

 die in goeden toestand verkeerden, was het nuttig effect 

 merkbaar. 



