— 153 — 



Al spoedig bleek, d fcook andere agewassen dien gunstigen 

 invloed ondervonden, en bovendien, dat niet alleen zwavel- 

 koolstof zulk een uitwerking had, maar ook aether, chloro- 

 form, benzol, xylol, waterstofsuperoxyd, karbol, tetrachloor- 

 koolstof, enz. 



Zoo verkregen Nobbe en Richter bij proeven met haver 

 vermeerdering van den oogst met 31% na toepassing van 

 aether, met 42 % na chloroform, met 56 % na benzol, 

 en met 58 % na zwavelkoolstof. 



Ik zelf was eens in de gelegenheid, een dergelijke uit- 

 werking waar te nemen van karbolineum. Op een veld 

 te Noordwijk, waar vroeger tulpen hadden gestaan, die een 

 zoogenaamde „kwade plek" vertoond hadden (sterfte door 

 Botrytis parasüica) was karbolineum in den grond gebracht 

 om te trachten den grond te ontsmetten en den parasiet 

 te dooden. De hoeveelheid carbolineum was zoo groot 

 geweest, dat aanvankelijk op die plek niets groeide. Na 

 eenigen tijd echter kon er weer op geteeld worden en werd 

 er Iris hispanica geplant. 



Opvallend was toen, dat op die plek de groei van de 

 Iris, maar ook van het onkruid, zoo bijzonder weel- 

 derig was; de planten muntten uit door een krachtigen 

 groei en vooral door een bijzonder donker groene tint 

 der bladeren, zooals die optreedt na een sterke stikstof- 

 bemesting. 



Van de verschillende stoffen, die die eigenaardige gunstige 

 werking uitoefenen, is vooral de zwavelkoolstof voor ver- 

 dere proefnemingen gebruikt. 



Daarbij bleek het, dat alle gewassen, waarmee geëxperi- 

 menteerd werd, zonder onderscheid, den gunstigen invloed 

 van de zwavelkoolstof-behandeling toonden. 



Behrens b.v. nam reeds in 1895 proeven met uien op 

 een „uien-moeden" bodem. De zwavelkoolstof werd in 

 hoeveelheden van 400 tot 1200 cM^ per toegepast; de 

 proefvelden waren ieder 10 groot. Het resultaat was 

 als volgt: 



