— 158 — 



Bij het be^in . 

 na 3 weken. 



.5 

 7 



.10 



Bodem 

 onbehandeld. 



71 

 317 



504 

 502 

 515 

 700 



Bodem behan- 

 deld met CS^. 



71 



59 



58 



89 

 487 

 788 



\ 



Na de 7de week begint dus het nitraaigehalte der 

 met CSg behandelde aarde, na eerst zeer te zijn achter- 

 gebleven, plotseling snel toe te nemen, zoodat dit spoedig 

 het nitraatgehalte van den onbehandelden grond overtreft. 



De werking van de zwavelkoolstof op den plantengroei 

 ging dus volkomen op en neer met het nitraatge- 

 halte: aanvankelijk werd de nitraatvorming tegenge- 

 houden en in dien tijd werd de groei vertraagd, daarna 

 nam zij snel toe en werd de groei sterk bevorderd. 

 Het was dus duidelijk, dat de nuttige werking der 

 zwavelkoolstof, zoo niet geheel, dan toch voor een groot 

 deel berustte op vermeerdering van het stikstofgehalte 

 van den bodem. 



De vraag was nu: hoe ontstaat die stikstof vermeerde- 

 ring? Vanwaar komt die meerdere stikstof? 



Twee mogelijkheden deden zich dadelijk voor: öf de 

 zwavelkoolstof had chemisch ingewerkt op onopneembare 

 stikstofverbindingen in den grond en had deze opneembaar 

 gemaakt (zij zou dan, om een Duitsche uitdrukking te 

 gebruiken „aufschUeszend" op den bodem gewerkt hebben), 

 öf zij had een invloed uitgeoefend of de bacteriënflora 

 van den bodem, waarvan een versterkte nitrificatie het 

 gevolg was geweest. 



Wat dez3 laatste onderstelling betreft, reeds Oberlin 

 had vermoed, dat de gunstige invloed van de zwavelkoolstof 

 een gevolg was van haar inwerking op de bodembacteriëDy 



