- 231 — 



en afstammeling te merken, ten einde er achter te ko- 

 men, welke eenheden er in elk individu aanwezig zijn. 

 Zoo kan men in ons voorbeeld in het vierde geslacht reeds 

 weten, welke uitgezochte hybriden der tweede kruising 

 A Ahh zijn. Deze kan men dan uitsluitend voor de ver- 

 dere doorteelt bestemmen en alle hybriden, ontstaan uit 

 geval II en III en alle overige uit het vierde geslacht van 

 de fokkerij uitsluiten, waardoor in de toekomst geen ata- 

 visme meer kan optreden. Ook een bekende waarheid uit 

 de kruisingsleer komt uit de cijfers te voorschijn, nl. : 

 dat indien men een ras loil verkrijgen, dat d e goede eigen- 

 schappen van twee rassen in zich zal vereenigen, men de mees- 

 te kans heeft met de doorteelt met hybriden^ na verivijdering 

 der atavisten^ en dat het loeer invoeren van zuivere rasdieren 

 het aantal atavisten en ongewenschten weer doet stijgen. 



Ter loops moge hierbij opgemerkt worden, dat groote 

 fokkers en coöperatieve fokstations de veeteelt en het 

 veeras beter kunnen omhoog brengen, door de teelt met 

 veel IndiviQuen en de selectie uit een groot aantal hvbriden, 

 dan kleine fokkers en veehouders dat kunnen doen ; vooral 

 door het telkens weer invoeren van nieuw bloed door her- 

 haald gebruik van een gestationneerd mannelijk fokdier 

 zullen de laatsten menigmaal hun doel voorbijschieten. 



III, 



Ten laatste een voorbeeld van fokmethoden bij het kruisen 

 met het oog op twee kenmerken, waar men de beide kenmer- 

 ken van het eene ras wil geven aan het nieuwe ras, het z.g. 

 veredelen van een bestaand ras door het invoeren van de 

 kenmerken van een ander ras. Hoewel de dieren tal van 

 andere kenmerkseenheden vertoonen, hebben we voor ons 

 doel slechts rekening te houden met twee daarvan. 



In zekere streek houdt men schapen met slechte wol 

 en weinig melk; daar stationneert men rammen van een 

 ras met betere wol en groote melkopbrengst. Proeven 



